பங்குனி உத்திரத்திருநாளின் மெய்ஞான மேன்மை (paṅkuṉimāta uttirattirunāḷiṉ meyñāṉa mēṉmai – spiritual significance of Panguni Uttiram festival)

 

    So far, we were analyzing as to how the   पवित्र त्रिमूर्ति     (  pavitra trimūrti - Holy Trinity)   is expressed in terms of   पिता-माता-पुत्र-सम्बन्धः     (  pitā-mātā-putra-sambandhaḥ - father-mother-son relationship)   theme theologized as   शिव-शक्ति-कुमार सम्बन्धः   (śiva-śakti-kumāra sambandhaḥ - shiva, shakti, kumar relation)  . Now, we shall see as to how alternatively the   पवित्र त्रिमूर्ति     (  pavitra trimūrti - Holy Trinity)   is theologized as   ஸ்ரீ வள்ளி தேவசேனா சமேத சிவசுப்ரமணியசுவாமி   (srī vaḷḷi d ē vac ē ṉā sam ē da siva subramaṇiya svāmi)   represented as Lord   திரு     முருகப்பெருமான்     (tiru murukapperumāṉ)   and His  दिव्यपत्नीः     (  divyapatnīḥ - divine consorts)  viz.   வள்ளி     (  vaḷḷi) &   ஸ்ரீ தெய்வானை     (sr  ī   deyv  āṉ  ai)   respectively.     ஸ்ரீ கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார்   (srī kacciyappa sivāccāriyār)   very beautifully summarizes the sacred wedlock thus in his    ஸ்ரீ கந்தபுராணத்தில் உர்பத்தி காண்டத்தின் பாயிர பகுதி   (srī kantapurāṇattil urpatti kāṇṭattiṉ pāyira pakuti – preface section of creation epoch in kandapuranam):

Original	Transliteration	Translation
தெய்வத யானை யென்னுஞ் சீர்கெழு மடந்தை தன்னை அவ்விடை வதுவை யாற்றி அங்ஙனஞ் சிலநாள் வைகி மெய்விய னுலகிற் சென்று விண்ணவர்க் கரச னாக்கி எவ்வமில் மகுடஞ் சூட்டி இந்திரன் றன்னை வைத்தான். சில்பக லங்கண் மேவிச் சேனையோ டணங்குந் தானும் மல்லலங் கயிலை யேகி மங்கைபங் குடைய வண்ணல் மெல்லடி வணங்கிக் கந்த வெற்புறை நகரி*5 னேகி எல்லையி லருளால் வைகித் தணிகையில் எந்தை வந்தான். சாரலி னோங்கு தெய்வத் தணிகைமால் வரையின்மீது வீரம துடைய வேலோன் வீற்றிருந் திடலு மங்கண் நாரதன் வந்து தாழ்ந்து நவைதவி ரெயின மாதின் சீரெழில் நலத்தைக் கூற அவள்வயிற் சிந்தை வைத்தான். வள்ளிமால் வரையிற் போந்து மானி*6 டைப் பிறந்த தெய்வக் கிள்ளையை யடைந்து போற்றிக் கேடில்பல் லுருவங் காட்டிக் கள்ளமோ டொழுகிப் பன்னாட் கவர்ந்தனன் கொணர்ந்து பின்னர்த் தெள்ளுசீர் வேடர் நல்கத் திருமணஞ் செய்து சேர்ந்தான். செருத்தணி வரையில் வந்து சிலபகல் வள்ளி தன்னோ டருத்தியின் மேவிப் பின்னர் அவளொடுங் கந்த வெற்பின் வரைத்தனிக் கோயில் புக்கு வானமின் பிரிவு நீக்கிக் கருத்துற இருவ ரோடுங் கலந்துவீற் றிருந்தான் கந்தன்.	teyvata yāṉai yeṉṉuñ cīrkeḻu maṭantai taṉṉai avviṭai vatuvai yāṟṟi aṅṅaṉañ cilanāḷ vaiki meyviya ṉulakiṟ ceṉṟu viṇṇavark karaca ṉākki evvamil makuṭañ cūṭṭi intiraṉ ṟaṉṉai vaittāṉ. cilpaka laṅkaṇ mēvic cēṉaiyō ṭaṇaṅkun tāṉum mallalaṅ kayilai yēki maṅkaipaṅ kuṭaiya vaṇṇal mellaṭi vaṇaṅkik kanta veṟpuṟai nakari*5 ṉēki ellaiyi laruḷāl vaikit taṇikaiyil entai vantāṉ. cārali ṉōṅku teyvat taṇikaimāl varaiyiṉmītu vīrama tuṭaiya vēlōṉ vīṟṟirun tiṭalu maṅkaṇ nārataṉ vantu tāḻntu navaitavi reyiṉa mātiṉ cīreḻil nalattaik kūṟa avaḷvayiṟ cintai vaittāṉ. vaḷḷimāl varaiyiṟ pōntu māṉi*6 ṭaip piṟanta teyvak kiḷḷaiyai yaṭaintu pōṟṟik kēṭilpal luruvaṅ kāṭṭik kaḷḷamō ṭoḻukip paṉṉāṭ kavarntaṉaṉ koṇarntu piṉṉart teḷḷucīr vēṭar nalkat tirumaṇañ ceytu cērntāṉ. ceruttaṇi varaiyil vantu cilapakal vaḷḷi taṉṉō ṭaruttiyiṉ mēvip piṉṉar avaḷoṭuṅ kanta veṟpiṉ varaittaṉik kōyil pukku vāṉamiṉ pirivu nīkkik karuttuṟa iruva rōṭuṅ kalantuvīṟ ṟiruntāṉ kantaṉ.	The divine elephant, known as the Lord, with his trunk raised high, He who destroyed the pride of the demoness, himself, By his divine power, he conquered the three worlds, Indra himself was defeated by him. He, who adorned himself with the garland of victory, And wore the victorious flag on his chariot, He, who climbed the hill of Malai and won the beautiful bride, He, who received the sweet praises of the celestial beings. By his grace, my father came to the wedding hall, With the divine garland adorning his chest, The brave warrior, holding his mighty spear, He praised the goodness of the bride. With the divine garland around his neck, The Lord, born in the land of Manni, He, who embraced the divine goddess Kali, And praised her with great devotion. He, who destroyed the evil forces, And protected the righteous, He, who gave the sacred thread to the brave Vedas, And performed the sacred marriage. In the wedding hall, he came, The divine Valli, born in the land of Seruthani, After winning the battle of love, He united with her, the beloved of Lord Murugan. He entered the divine temple, Removing the darkness from the sky, He, who walked on the two beautiful roads, Met with Lord Murugan.
Tamil Reference: கந்தபுராணம் (kandapurāṇam) (30,31)

The noble saint poet   திரு குமரகுருபரர்   (tiru kumaraguruparar)   in his   கந்தர் கலிவெண்பா     (kantar kaliveṇpā)     in his soul-kindling poetic verses explains the synergies thus: 

Original	Transliteration	Translation
சைவக்கொழுந்தே தவக்கடலே வானுதவும் தெய்வக் களிற்றை மணம்செய்தோனே .. பொய்விரவு காமம் முனிந்த கலைமுனிவன் கண்ணருளால் வாமமட மானின் வயிற்றுதித்தப் .. பூமருவு கானக் குறவர் களிகூரப் பூங்குயில்போல் ஏனற் புனங்காத்து இனிதிருந்து .. மேன்மைபெறத் தெள்ளித் தினைமாவும் தேனும் பரிந்தளித்த வள்ளிக் கொடியை மணந்தோனே .. உள்ளம் உவந்து	caivakkoḻuntē tavakkaṭalē vāṉutavum teyvak kaḷiṟṟai maṇamceytōṉē .. poyviravu kāmam muṉinta kalaimuṉivaṉ kaṇṇaruḷāl vāmamaṭa māṉiṉ vayiṟṟutittap .. pūmaruvu kāṉak kuṟavar kaḷikūrap pūṅkuyilpōl ēṉaṟ puṉaṅkāttu iṉitiruntu .. mēṉmaipeṟat teḷḷit tiṉaimāvum tēṉum parintaḷitta vaḷḷik koṭiyai maṇantōṉē .. uḷḷam uvantu
Tamil Reference: கந்தர் கலிவெண்பா (kantar kaliveṇpā) (54)

Such   திருமுருகப் பெருமானின் திருமண மகோற்சவம்  (tirumurukapperumāṉiṉ tirumaṉa mag ō ṟcavam – grand festival of Lord Murugan’s wedding)   is annually celebrated as the   பங்குனி     உத்திரத்திருவிழா  (paṅkuṉi uttirattiruviḻā – panguni uttiram festival)   on   பங்குனிமாத உத்திர நக்ஷத்திரம்   (paṅkuṉimāta uttira  nakṣattiram – uttira asterism in the month of Panguni (mid March to mid Apr))

This    पवित्र त्रिमूर्ति     (  pavitra trimūrti - Holy Trinity)   correspond to   इच्चाशक्ति     (  iccāśakti – desire power)  ,   क्रियाशक्ति     (  kriyāśakti – volition power)   &   ज्ञानशक्ति     (  jñānaśakti – gnostic power)  .

   

ஸ்ரீ வள்ளி தேவசேனா சமேத சிவசுப்ரமணியசுவாமி   (srī vaḷḷi d ē vac ē ṉā sam ē da siva subramaṇiya svāmi)

Please remember that  ஸ்ரீ தெய்வானை     (srī deyvāṉai)  who according to legend, is the   ஸ்ரீ இந்திரதேவரின் மகள்  /  श्री इन्द्रदेवस्य पुत्री  (Srī indirad  ē  variṉ magaḷ /  śrī indrad  ē  vasya putrī – daughter of Lord Indra-Deva  ).   And esoterically  इन्द्रदेव  (  indrad  ē  va  )  theologizes  इन्द्रियाधिपते  (  indriyādhipat  ē – Lord of the senses  )  and his daughter theologizes the  “  தேவசேனா  /  देवसेना  (d  ē  vas  ē  ṉā / devasenā – divine army)”  which controls the same and  திரு கந்தன்  /  श्री स्कन्द  (tiru kandan / śrī skanda)  who is her beloved husband is the  श्री देवसेनापति  (śrī devasenāpati – sacred commander in chief).  The  दिव्य दम्पती  (  divya dampatī – divine couple  )  help in providing   बद्धात्मभ्यः मुक्तिः  (  baddhātmabhya  ḥ  mukti  ḥ  – liberating to the bound souls  )  by  controlling their  पञ्चज्ञानेन्द्रियाणि  (pañcajñānendriyāṇi – fivefold cognitive senses).    This fact is very beautifully expressed by  ஸ்ரீ அருணகிரிநாதர்  (srī aruṇakirinātar)  in the following verse from his magnum opus poetic masterpiece  திருப்புகழ்  (tiruppukaḻ)  :

Original	Transliteration	Translation
முத்தைத்தரு பத்தித் திருநகை அத்திக்கிறை சத்திச் சரவண முத்திக்கொரு வித்துக் குருபர ...	muttaittaru pattit tirunakai attikkiṟai cattic caravaṇa muttikkoru vittuk kurupara ...	Oh Consort of the salvation (Mukti) confering Devasena whose face is adorned with pearly-white row of teeth O Saravana holding the Vel! You are the seed of liberation (moksha), you are the Supreme Guru (Patama Guru). ...
Tamil Reference: திருப்புகழ் (tiruppukaḻ) (6.1)

Interestingly, this the style of this poem is most probably one of the earliest versions of a fast paced tongue twisting rap kind of songs which is definitely a great musical treat and let’s hear it in the golden voice of eminent playback singer Sri T.M. Saundarajan. 

Similarly,  श्री आदिशङ्कराचार्य भगवद्पाद  (śrī ādiśaṅkarācārya bhagavadpāda)  who in a deep devotional outburst of mystical poetry  श्री सुब्रमण्यभुजङ्गम्  (śrī subramaṇyabhujaṅgam)  , eulogizes  திரு செந்திலாண்டவர்  (tiru sendilāṇṭavar)  at the holy shrine of  திருசெந்தூர்  / திருச்சீரலைவாய்  (tirucentūr / tiruccīralaivāy)

Original	Transliteration	Translation
जनित्री पिता च स्वपुत्रापराधं सहेते न किं देवसेनाधिनाथ । अहं चातिबालो भवान् लोकतातः क्षमस्वापराधं समस्तं महेश ॥	janitrī pitā ca svaputrāparādhaṁ sahētē na kiṁ dēvasēnādhinātha । ahaṁ cātibālō bhavān lōkatātaḥ kṣamasvāparādhaṁ samastaṁ mahēśa ॥	Do not the parents overlook the faults of their children? Oh! Chief of the army of Devas! I am a small child. Thou art the Father of the Universe. Oh Mahesha! Forgive all my faults. -translation source internet
Sanskrit Reference: श्री सुब्रह्मण्यभुजङ्गम् (śrī subrahmaṇyabhujaṅgam) (30)

     We can hear the same in the soul melting voice of Sri M.S. Subbulakshmi considered as the nightingale of devotional music.

   Similarly,  ஸ்ரீ  வள்ளியம்மை  ( srī vaḷḷiyam'mai)  who belongs to the  வேடுவர்குலம்  (v ē ṭuvarkulam – hunter tribe)  also, esoterically speaking, corresponds to the  पञ्चेन्द्रियाणां उदात्तीकरणम्  ( pañc ē ndriy ā ṇ ā ṁ udāttīkara ṇ am – sublimation of the fivefold senses)  eventually leading to spiritual atonement, as testified by  ஸ்ரீ மெய்கண்ட தேவர்  (srī meykaṇṭa d ē var)  in the following  சிவஞானபோத சூத்திரம்  (sivañāṉab ō dam sūttiram – aphorism on apprehension of Divine Wisdom)

Original	Transliteration	Translation
ஐம்புல வேடரின் அயர்ந்தனை வளர்ந்தெனத் தம்முதல் குருவுமாய்த் தவத்தினி லுணர்த்தவிட் டன்னிய மின்மையின் அரன்கழல் செலுமே.	aimpula vēṭariṉ ayarntaṉai vaḷarnteṉat tam'mutal kuruvumāyt tavattiṉi luṇarttaviṭ ṭaṉṉiya miṉmaiyiṉ araṉkaḻal celumē.	The Lord appearing as Guru to the Soul which had advanced in Tapas (Virtue and Knowledge) instructs him that he has wasted himself by living among the savages of the five senses; and on this, the soul, understanding its real nature leaves its former associates, and not being different from Him, becomes united to His Feet. -translation by J M Nallaswami Pillai
Tamil Reference: சிவஞானபோதம் (sivajñāṉabōdam) (8)

    

    I would also like to share the Sanskrit version of the same  शिवज्ञानबोधसूत्र  (śivajñānabodhasūtra -  aphorism on apprehension of Divine Wisdom )  , which is believed to be part of the  विद्यापाद रौरागमस्य  (vidyāpāda raurāgamasya – gnostic part of Rauragama)

Original	Transliteration	Translation
स्थित्वा सहोन्द्रियव्याधैः त्वां ना बोधितः। मुक्त्वैतान् गुरुणानन्यो धन्यः प्राप्नोति तत्पदम्॥	sthitvā sahondriyavyādhaiḥ tvāṃ nā bodhitaḥ। muktvaitān guruṇānanyo dhanyaḥ prāpnoti tatpadam॥	"Having lived with hunters, namely the senses, you do not know yourself" - thus taught by the Guru, the blessed one non-different [from Siva] attains to His state [feet] after abandoning them [the senses]. -translation by T. Ganesan
Sanskrit Reference: शिवज्ञानबोध (śivajñānabodha) (8)

    Please recollect our earlier discussion on the  கந்தசஷ்டிவிரதம்    ( kandasaṣṭiviradam – six-day vow for skanda).    Interestingly, on the    சப்தமிதிதி  (Saptami titi – seventh lunar day)  , that is, on the day immediately following  the  சூரசம்ஹாரம்  /   सूरसंहार     ( sūrasamhāram / sūrasaṃhāra – slaying of demon)  , the sacred ritual of   திருக்கல்யாணமகோத்சவம்     ( tirukkalyāṇavaib ō kam  - Divine Wedlock  Celebration )   between the  Lord   திரு   முருகப்பெருமான்   (tiru murukapperumāṉ)   and His   दिव्यपत्नीः   ( divyapatnīḥ - divine consorts)   viz.  दिव्यपत्नीः   ( divyapatnīḥ - divine consorts)   viz.  வள்ளி   ( vaḷḷi) &   ஸ்ரீ தெய்வானை     (sr  ī   deyv  āṉ  ai)  .    This event  symboliz es  the esoteric theme of  சச்சிதானந்த   சம்மேலனம்   /    सच्चिदानन्द सम्मेलनम्  (saccidāṉanda     sam'm ē la ṉ am /  saccidānanda sammelanam –  synthesis of existence – knowledge - bliss)   gives a very detailed account of this marriage.

Original	Transliteration	Translation
செங்கம லத்திறை சிந்தையின் ஆற்றி அங்கையின் ஈந்திட ஆண்டகை கொண்ட மங்கல நாணை மணிக்களம் ஆர்த்து நங்கை முடிக்கொர் நறுந்தொடை சூழ்ந்தான் மாவொடு வாழை வருக்கைகொள் பைங்காய் தீவிய கன்னல் செறிந்திடு செந்தேன் ஆவருள் பாலிவை அண்டர்கள் செம்மல் மூவிரு மாமுக னைநுகர் வித்தான். வார்த்தொகை சூழ்தரு மத்தளி தக்கை பேர்த்த வலம்புரி பேரி கலித்த ஆர்த்தனர் வீரர் அருங்கண நாதர் தீர்த்தனை வந்தனை செய்து களித்தார். தண்டுள வண்ணல் சரோருக மேலோன் எண்டிசை பாலகர் இந்திரன் என்போன் அண்டர்கள் ஏனையர் ஆங்கவர் கோலங் கண்டு சிறந்தது கட்புல மென்றார். ஆயது போழ்தினில் அம்புய முற்றோன் காயெரி தந்து கலப்பைகள் கூவித் தூயம ணம்புரி தொன்முறை வேள்வி நாயக னைக்கொடு நன்றுசெய் வித்தான். உலகருள் காரணன் ஒண்ணுத லோடும் வலமுறை யாக வயங்கனல் சூழ்ந்து சிலையிடை யன்னவள் சீறடி தந்தான் மலரயன் உச்சியின் மேலடி வைத்தான். மாலினி காளிகள் மாமல ராட்டி பாலின் நிறத்தி பராயினர் சூழச் சாலினி மங்கலை தன்னொடு கண்டான் வேலினின் மாவினை வீழ எறிந்தோன். இவ்வகை மன்றல் இயற்றிய பின்னைத் தெய்வத மாதொடு செங்கதிர் வேலோன் அவ்வை யொடத்தனை அன்பொடு சூழ்ந்து வெவ்விதின் மும்முறை சேவடி தாழ்ந்தான்	ceṅkama lattiṟai cintaiyiṉ āṟṟi aṅkaiyiṉ īntiṭa āṇṭakai koṇṭa maṅkala nāṇai maṇikkaḷam ārttu naṅkai muṭikkor naṟuntoṭai cūḻntāṉ māvoṭu vāḻai varukkaikoḷ paiṅkāy tīviya kaṉṉal ceṟintiṭu centēṉ āvaruḷ pālivai aṇṭarkaḷ cem'mal mūviru māmuka ṉainukar vittāṉ. vārttokai cūḻtaru mattaḷi takkai pērtta valampuri pēri kalitta ārttaṉar vīrar aruṅkaṇa nātar tīrttaṉai vantaṉai ceytu kaḷittār. taṇṭuḷa vaṇṇal carōruka mēlōṉ eṇṭicai pālakar intiraṉ eṉpōṉ aṇṭarkaḷ ēṉaiyar āṅkavar kōlaṅ kaṇṭu ciṟantatu kaṭpula meṉṟār. āyatu pōḻtiṉil ampuya muṟṟōṉ kāyeri tantu kalappaikaḷ kūvit tūyama ṇampuri toṉmuṟai vēḷvi nāyaka ṉaikkoṭu naṉṟucey vittāṉ. ulakaruḷ kāraṇaṉ oṇṇuta lōṭum valamuṟai yāka vayaṅkaṉal cūḻntu cilaiyiṭai yaṉṉavaḷ cīṟaṭi tantāṉ malarayaṉ ucciyiṉ mēlaṭi vaittāṉ. māliṉi kāḷikaḷ māmala rāṭṭi pāliṉ niṟatti parāyiṉar cūḻac cāliṉi maṅkalai taṉṉoṭu kaṇṭāṉ vēliṉiṉ māviṉai vīḻa eṟintōṉ. ivvakai maṉṟal iyaṟṟiya piṉṉait teyvata mātoṭu ceṅkatir vēlōṉ avvai yoṭattaṉai aṉpoṭu cūḻntu vevvitiṉ mum'muṟai cēvaṭi tāḻntāṉ	In the land of red soil, a thought arose, To adorn the waist with a precious gem, A necklace of auspicious pearls was sought, A golden belt to grace the slender waist, A ripe banana as a symbol of prosperity, Eyes adorned with divine kohl, I stood, With garlands of fragrant flowers, I adorned, Three-faced deity, the protector of all. In the town of Varam, a renowned poet, Praised the valorous Arthanarishvara, Who brought forth blessings and prosperity. With a staff in hand, adorned with peacock feathers, Indra, the guardian of the celestial realm, The divine beings, wielding their mighty weapons, Witnessed the greatness of the noble Kadambu. In the realm of Ayodhya, the noble king, Offered prayers and kindled sacred fires, The holy city of Namburi, a place of purity, The righteous king bestowed his blessings. The cause of the world, the eternal one, Embodied in the form of a divine charioteer, Placed a majestic statue upon the pedestal, Malayana, the sculptor, elevated it high. The divine goddesses, adorned with garlands, Danced with grace, their robes flowing, Salini Mangalai, the auspicious celebration, Velini's mango tree bowed down in reverence. After creating such magnificent art, The divine charioteer, Chengathir Velon, With love and compassion, embraced the divine, And humbly served with utmost devotion.
Tamil Reference: கந்தபுராணம் (kandapurāṇam)

Moreover, please recollect that  the  त्रिकनाड्यः सनातनहिन्दुधर्मे  (  trikanāḍyaḥ  sanātanahindudharme  –  triple nerve-channels in eternal hinduism  )  are further divinized as  मानवरूपी देवता  (  mānavarūpī devatā   - anthropomorphic gods  )  viz.  சுழுமுனைநாடி  /  सुषुम्णानाडी  (suḻumuṉainā  ḍ  i /  suṣumṇānāḍī  )  as the  भर्ता देव  (bhartā deva- husband god)  and the other two as His  दिव्यपत्नीः  (  divyapatnīḥ - divine consorts  )  and this is a common theme across all  मतसंप्रदायाः सनातनहिन्दुधर्मस्य  (matasaṃpradāyāḥ sanātanahindudharmasya – theological traditions of eternal Hinduism)  including, but not limited to the following:  

मतम्  (matam - theology)	இடகலைநாடி  /  इडाकलानाडी  (  i  ḍ  akalainā  ḍ  i  /  iḍākalānāḍī  )  )	சுழுமுனைநாடி  /  सुषुम्णानाडी  (suḻumuṉainā  ḍ  i /  suṣumṇānāḍī  )	பிங்கலைநாடி  /  पिङ्गलानाडी  (  piṅkalainā  ḍ  i  /  piṅgalānāḍī  )
	वामपत्नी देवी  (vāmapatnī devī – left-wife goddess deity)	भर्ता देव  (bhartā deva- husband god)	दक्षिणपत्नी देवी  (dakṣiṇapatnī  devī – right-wife goddess deity)
शैवमतम्  (śaivamatam – shaiva theology)	श्री उमामहेश्वरी  (  śrī umāmaheśvarī  )	श्री परमशिव  (  śrī paramaśiva  )	श्री  गङ्गोत्री  (  śrī gaṅgotrī  )
वैष्णवमतम्  (vaiṣṇavamatam– vaishnava theology)	श्री  श्रीदेवी  (  śrī śrīdevī  )	श्री महाविष्णु  (  śrī mahāviṣṇu  )	श्री  भूदेवी  (  śrī bhūdevī  )
कौमारमतम्  (kaumāramatam – kumara theology)	ஸ்ரீ வள்ளி  (  srī vaḷḷi  )	ஸ்ரீ முருகன்  (  srī  murugan  )	ஸ்ரீ தெய்வானை     (sr  ī   deyv  āṉ  ai)
गाणपत्यमतम्  (gāṇapatyamatam – Ganesha theology)	श्री सिद्धि  (  śrī siddhi  )	श्री गणेश  (  śrī gaṇeśa  )	श्री  बुद्धी  (  śrī buddhī  )
सौमारमतम्  (saumāramatam – Ganesha theology)	श्री उषा  (  śrī uṣā  )	श्री सूर्य  (  śrī sūrya  )	श्री प्रत्युषा  (  śrī pratyuṣā  )
शास्तामतम्  (śāstāmatam– Shasta theology)	श्री  पूरण  (  śrī pūraṇa  )	श्री धर्मशास्त  (  śrī dharmaśāsta  )	श्री  पुश्कल  (  śrī puśkala  )

Let us now quickly  try to understand as to how they help in arousing the  कुण्डलिनी शक्ति  (kuṇḍalinī śakti – biobagnetic energy)   , helps in attaining spiritual atonement. We have already learnt that the  त्रिविध नाडी  (trividha nāḍī – triple channels)  viz.  இடகலைநாடி  /  इडाकलानाडी  (  i  ḍ  akalainā  ḍ  i  /  iḍākalānāḍī  )  ,  சுழுமுனைநாடி  /  सुषुम्णानाडी  (suḻumuṉainā  ḍ  i /  suṣumṇānāḍī  )  &  பிங்கலைநாடி  /  पिङ्गलानाडी  (  piṅkalainā  ḍ  i  /  piṅgalānāḍī  )  in the  सूक्षम देह  (sūkṣama deha – subtle body)  along which  कुण्डलिनी शक्ति  (kuṇḍalinī śakti – biobagnetic energy)  travels energizing the  आधार चक्र  (ādhāra cakra – base centers)  as it reaches the  सहस्रार पद्म  (sahasrāra padma – thousand petalled lotus).  The same doctrine is echoed in  बौद्धधर्म  (bauddhadharma - buddhism)  as well, wherein the  त्रिविध नाडी  (trividha nāḍī – triple channels)  are called  ललना  (lalanā - wife),  अवधूती  (avadhūtī - expelled) &  रसना  (rasanā - taste)   respectively. The pair channels of  ललना  (lalanā - wife) &  रसना  (rasanā-taste)  are also symbolized as the  पुरुषी तत्त्व  (puruṣī tattva – female principle)  &  पुरुष तत्त्व  (puruṣa tattva – male principle)  and  अवधूती  (avadhūtī - expelled)  is the resultant  महासुख  (mahāsukha – supreme pleasue)  due to their divine  मैथुन  संमेलन  (maithuna saṁmelana – coital union).  Alternatively, these entities correspond to the following pairs and their resultant  

#	पुरुषी तत्त्व  (puruṣī tattva – female principle)	सुख / आनन्द  (sukha / ananda – pleasue / bliss)	पुरुष तत्त्व  (puruṣa tattva – male principle)
	According to  आगम / तन्त्र  (āgama /  tantra)
1	இடகலைநாடி  /  इडाकलानाडी  (  i  ḍ  akalainā  ḍ  i  /  iḍākalānāḍī  )  )	சுழுமுனைநாடி  /  सुषुम्णानाडी  (suḻumuṉainā  ḍ  i /  suṣumṇānāḍī  )	பிங்கலைநாடி  /  पिङ्गलानाडी  (  piṅkalainā  ḍ  i  /  piṅgalānāḍī  )
2	नाद  (nāda - wave)	कला  (kalā - field)	बिन्दु  (bindu - particle)
3	अकर  (akara) /  अ  (a)	मकर  (makara) /  म्(m)	उकर  (ulara)  /  उ (u)
4	क्रिया शक्ति  (kriy  ā  ś  akti)	ज्ञान शक्ति  (jñāna śakti)	इच्चा शक्ति  (iccā śakti)
5	चित्  (cit)	आनन्द  (ānanda)	सत्  (sat)
	A ccording to  पौराणिक  देवताः  (paurāṇika  devatāḥ  – mythological deities)
6	श्री उमामहेश्वरी  (  śrī umāmaheśvarī  )	श्री परमशिव  (  śrī paramaśiva  )	श्री  गङ्गोत्री  (  śrī gaṅgotrī  )
7	श्री  श्रीदेवी  (  śrī śrīdevī  )	श्री महाविष्णु  (  śrī mahāviṣṇu  )	श्री  भूदेवी  (  śrī bhūdevī  )
8	ஸ்ரீ வள்ளி  (  srī vaḷḷi  )	ஸ்ரீ முருகன்  (  srī  murugan  )	ஸ்ரீ தெய்வானை     (sr  ī   deyv  āṉ  ai)
9	श्री सिद्धि  (  śrī siddhi  )	श्री गणेश  (  śrī gaṇeśa  )	श्री  बुद्धी  (  śrī buddhī  )
10	श्री उषा  (  śrī uṣā  )	श्री सूर्य  (  śrī sūrya  )	श्री प्रत्युषा  (  śrī pratyuṣā  )
11	श्री  पूरण  (  śrī pūraṇa  )	श्री धर्मशास्त  (  śrī dharmaśāsta  )	श्री  पुश्कल  (  śrī puśkala  )
	According to  திரு அருட்பிரகாச இராமலிங்க வள்ளலார்   (tiru aruṭpirakāsa iramaliṅga vaḻḻalār)
12	ரூபாரூபின்  /  रूपारूपिन्  (rūpārūpin /  rūpārūpin – formless form)	அரூபின்     /  अरूपिन्  (arūpin / arūpin - formless)	ரூபின்  ¢ /  रूपिन्  (rūpin - form)
13	காரியகாரணன்  (kāriyakāraṇaṉ – effective cause)	காரணன்  (kāraṇaṉ–cause)	காரியன்  (kāriyan –effect)
14	சோபாமாத்திரன்  (s  ō  b  ā  m  ā  ttira  ṉ  )	பிரகாசமாத்திரன்  (pirakācamāttiraṉ)	ஒளிமாத்திரன்  (oḷimāttiraṉ)
15	சந்திர கலை  /  चन्द्रकला  (candira kalai / candrakalā – lunar part):  12 தாரகை கலை /  तारकाकला  (t  ā  ragai kalai / tārakākalā – stellar part): 04	அக்கினி கலை  /  अग्निकला  (aggini kalai / agnikalā – fire part):  64	சூரியகலை  /  सूर्यकला  (sūriyakalai / sūryakalā):  16
16	பிரமாண்ட  வியாபகி  /  ब्रह्माण्डव्यापक  (biramāṇṭa viyāpaki / brahmāṇḍavyāpaka – macrocosmic pervading)	வியாபகன்  /  व्यापिन्  (viyāpakan / vyāpin - pervader)	எங்கும்  வியாபகி  /  सर्वव्यापक  (eṅkum viyāpaki / sarvavyāpaka – omnipresent pervading)
17	மனஅறிவு சபை  (maṉa'aṟivu sabai – mental consciousness stage)	ஆன்ம அறிவு சபை  (āṉma 'aṟivu sabai –  self consciousness stage)	ஜீவ     அறிவு சபை  (jīva'aṟivu sabai – vital consciousness stage)
	According to  बौद्धधर्म  (bauddhadharma - buddhism)
18	இடகலைநாடி  /  इडाकलानाडी  (  i  ḍ  akalainā  ḍ  i  /  iḍākalānāḍī  )  )	சுழுமுனைநாடி  /  सुषुम्णानाडी  (suḻumuṉainā  ḍ  i /  suṣumṇānāḍī  )	பிங்கலைநாடி  /  पिङ्गलानाडी  (  piṅkalainā  ḍ  i  /  piṅgalānāḍī  )
19	ललना  (lalanā - wife)	अवधूती  (avadhūtī - expelled)	रसना  (rasanā - taste)
20	प्रज्ञा  (prajñā - cognition)	बोधिचित्त  (bodhicitta – wisdom awakening)	उपाय  (upāya - means)
21	शून्यता  (śūnyatā - emptiness)	महासुख  (mahāsukha – supreme joy)	करुणा  (karuṇā - compassion)
22	चन्द्र नाडी  (candra nāḍī  - lunar channel)	अग्नि नाडी  (agni nāḍī – thermal channel)	सूर्य नाडी  (sūrya nāḍī – solar channel)
23	हे  (he)	हेवज्र  (hevajra)	वज्र  (vajra)
24	चण्डा  (caṇḍā)	चण्डाली  (caṇḍālī - fierce)	आलि  (āli)
25	आर्तवरक्त /  மாதவிடாய் இரத்தம்  (ārtavarakta / mātaviṭāy irattam  - menstrual blood)	बीज  (bīja - seed)	रेतस्  (retas –  semen)
26	योनि  (yoni - vagina)	मैथुन  (maithuna - coition)	लिङ्ग  (liṅga - phalus)
27	उत्तर  (uttara - left)	मध्य  (madhya - center)	दक्षिण  (dakṣiṇa - right)

     பரமசிவத்தின்  வலபக்கம்  சிவகலை   /  शिवकालः  शिवस्य दक्षिणपार्श्वे अस्ति  ( paramacivattiṉ valapakkam sivakalai / śivakālaḥ śivasya dakṣiṇapārśv ē asti - right side of Paramashiva is Shiva Kala)  which is also the  மகாவிஷ்ணுவின்  வலதுகண் /  महाविष्णुः  दक्षिणनेत्रम्  ( makāviṣṇuviṉ valatukaṇ / mahāviṣṇuḥ dakṣiṇan ē tram - right eye of Maha Vishnu)  corresponds to the  சூரியன் /  सूर्य  ( sūriyaṉ / sūrya - Sun)  and acts as the  विक्षेपशक्ति  /  விக்ஷேபசக்தி  ( vikṣepaśakti / vikṣ ē pacakti - dispersion force)  and is theologized here as  ஸ்ரீ  வள்ளியம்மை  ( srī vaḷḷiyam'mai)  . 

    Similarly,  பரமசிவத்தின்  இடபக்கம்  சத்திகலை /  परमशिवस्य  वामभागः  शक्तिकालः  ( paramacivattiṉ iṭapakkam sattikalai / paramaśivasya vāmabhāgaḥ śaktikālaḥ - left side of Paramashiva is Shakti Kala)  which is also the  மகாவிஷ்ணுவின்  இடதுகண் /  महाविष्णुस्य  वामनेत्रम्  ( makāviṣṇuviṉ iṭatukaṇ / mahāviṣṇusya vāman ē tram - left eye of Maha Vishnu)  corresponds to the  சந்திரன் /  चन्द्र  ( candiran / candra - Moon)  and acts as the  आवर्णशक्ति  /  ஆவரணசக்தி  ( āvarṇaśakti / āvaraṇacakti - concealing force)  and is theologized here as  ஸ்ரீ  தேவசேனா /  श्री  देवसेना  ( srī t ē vac ē ṉā / śrī devasenā)  . This fact is testified by  ஸ்ரீ வென்றிமாலைக் கவிராயர்  (srī veṉṟimālaik kavirāyar)  in his  திருச்செந்தூர்த் தலபுராணம்  (tiruccentūrt talapurāṇam)  in the following verses:

Original	Transliteration	Translation
ஏக மாக இருதலைச் சூலமே ஆகு மந்த அரகலை யாகிய மாக வான்சுட ராய்நம் வலக்கணின் பாக மாகி யெழும்பிர பஞ்சத்தை உண்டு பண்ணும் விட்சேபத் துயர்சத்தி மண்ட லந்தொழு வள்ளியென் றுற்றனள்; விண்டு வின்வடி வாக விளங்கிய எண்த ருஞ்சந் திரகலை யென்பதாய். இயவ்ய் ளாயிடக் கண்ணெனும் ஆநநந்த மயம தாகி வரும் பரி பூரண உயர்வு நீக்கியுள் ஆவர ணப்பெயர் அயர்வி லாதுயர் வாகிய சத்தியே.	ēka māka irutalaic cūlamē āku manta arakalai yākiya māka vāṉcuṭa rāynam valakkaṇiṉ pāka māki yeḻumpira pañcattai uṇṭu paṇṇum viṭcēpat tuyarcatti maṇṭa lantoḻu vaḷḷiyeṉ ṟuṟṟaṉaḷ; viṇṭu viṉvaṭi vāka viḷaṅkiya eṇta ruñcan tirakalai yeṉpatāy. iyavy ḷāyiṭak kaṇṇeṉum ānananta mayama tāki varum pari pūraṇa uyarvu nīkkiyuḷ āvara ṇappeyar ayarvi lātuyar vākiya cattiyē.
Tamil Reference: திருச்செந்தூர்த் தலபுராணம் (tiruccentūrt talapurāṇam) (14.18-20)

ஸ்ரீ குமாரசிவத்தின் மெய்ஞான விளக்கம்  (srī kumāracivatattuvattiṉ meijñāṉa viḷakkam –  spiritual exposition about philosophy of Sri Kumara-Sivam)

      We shall now finally look at the third most important dimension viz. the   குமாரசிவசம்மேலனம்  /  कुमारशिवसंमेलनम्  (kumāracivacam'm ē la ṉ am / kumāraśivasaṃmelanam – shakti-kumara synergy)  reiterating “  குமா ரனே   சிவன்    /  कुमारः शिवः  (kum ā raṉ ē   s ivaṉ  / kumāraḥ śivaḥ  –  K umara is  S hiva)  ”. This again is a very important synergy established by ancient Hindu theology.  From the ancient  தமிழ்  சங்ககாலம்  ( tamiḻ saṅgakālam – classical Tamil era)  , Lord   திரு  முருகப்பெருமான்   (tiru murukapperumāṉ)   has been associated with the name “ சேயோன்  ( c ē y ō ṉ – son)”  . For example,  தொல்காப்பியம்  ( tolkāpiyam)  , the ancient treatise on Tamil Grammar, refers to   திரு  முருகப்பெருமான்   (tiru murukapperumāṉ)   as “சேயோன்  மேய  மைவரை  உலகமும்  ( c ē y ō ṉ m ē ya maivarai ulagamum - the hilly tract which   c ē y ō ṉ   tends  )  ’

Original	Transliteration	Translation
மாயோன் மேய காடுறை உலகமும் சேயோன் மேய மைவரை உலகமும் வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகமும் வருணன் மேய பெருமணல் உலகமும் முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் எனச் சொல்லிய முறையான் சொல்லவும் படுமே.	māyōṉ mēya kāṭuṟai ulakamum cēyōṉ mēya maivarai ulakamum vēntaṉ mēya tīmpuṉal ulakamum varuṇaṉ mēya perumaṇal ulakamum mullai kuṟiñci marutam neytal eṉac colliya muṟaiyāṉ collavum paṭumē.	The forest tract which Māyōṉ tends, The hilly tract which Cēyōṉ tends, The fertile cultivable tract which Vēntaṉ tends And the littoral tract which Varuṇaṉ tends Are known to be Mullai, kuṟiñci , marutam and neital respectively. -translation by Dr. V. Murugan
Tamil Reference: தொல்காப்பியம் (tolkāpiyam) (3.1.5)

   Etymologically, the ancient name “ சேயோன்  ( c ē y ō ṉ – son)”   has dual meanings viz. “ சேய்  (c ēi - son / offspring)”   as well as “ சேய்  ( c ē i - red)”  .  Interestingly, in terms of the latter meaning, Lord   திரு  முருகப்பெருமான்   (tiru murukapperumāṉ)   semantically coincides with the name of His Father   रुद्रशिव  ( rudraśiva)  , as etymologically, “  रुद्र  ( rudra – ferocious / red)”  is also associated with “  சிவத்தல் /  रक्तता  ( sivattal / raktatā - redness)  ”. Moreover, even more strikingly,   रुद्रशिव  ( rudraśiva)   is also directly referred as  சேயோன்  ( c ē y ō ṉ – son)  . For example, the noble Saiva saint-poet  மாணிக்கவாசகர்  ( māṇikkavāsagar)   in his  சிவபுராணம்  ( sivapurāṇam)   a famous  பதிகம்  ( padigam - decad)   from his magnum opus mystical poetic masterpiece  திருவாசகம்  ( tiruvāsagam)   eulogizes Lord  பரமசிவன்  ( paramasivan – Supreme Shiva)   as

Original	Transliteration	Translation
புறத்தார்க்குச் சேயோன்றன் பூங்கழல்கள் வெல்க	puṟattārkkuc cēyōṉṟaṉ pūṅkaḻalkaḷ velka	Victory to the flower-foot of Him, who is far from those without. -translation by G.U. Pope
Tamil Reference: திருவாசகம் (tiruvācakam) (1.1)

     The synergies do not end here, (i.e., with just name coincidences), and even more explicitly deep rooted as testified in various scriptural texts. For example, the   ஆறுமகனின் முதல் ஐந்து முகங்கள் /  प्रथमानि पञ्च मुखानि षड्मुखानाम्  (āṟumagaṉiṉ mutal aintu mugaṅgaḷ /  prathamāni pañca mukhāni ṣa ḍ mukhānām - first five faces of the six-faced)  corresponds to   पञ्चब्रह्ममुखानि पञ्चनन शिवमूर्तेः     /  ஐந்து முகம் கொண்ட  சிவமூர்த்தியின்  ஐந்து பிரம்ம முகங்கள்  (pañcabrahmamukhāni pañcanana śivamūrteḥ / aintu mukam koṇṭa sivamūrttiyiṉ aintu biram'ma mukaṅgaḷ – five divine faces of five headed Shiva iconography)  viz.

#	ब्रह्ममुख  /  பிரமமுகம்     (brahmamukha / biramamukam – divine face)	अक्षर  /  அக்ஷரம்     (akṣara / akṣaram - syllable)	भूततत्त्व  /  பூததத்துவம்      (bhūta tattva / biramatattuvam – material principle)
1	सद्योजातमुख  /  சத்யோஜாதமுகம்    (sadyojātamukha / saty  ō  j  ā  tamukam – newly born face),	न     /   ந     (na / na)	நிலம்     /      पृथ्वि     (nilam / pṛthvi - earth)
2	वामदेवमुख   /  வாமதேவமுகம்     (vāmadevamukha / vāmat  ē  vamukam – left-deity face),	म     /   ம     (ma / ma)	நீர்     /      अपस्     (nīr / apas - water)
3	अघोरमुख  /  அகோரமுகம்     (aghoramukha /  ag  ō  ramukam – non-terrible face),	शि     /  சி     (śi / si)	நெருப்பு     /      अग्नि     (neruppu / agni - fire)
4	तत्पुरुषमुख  /  தத்புருஷமுகம்     (tatpuruṣamukha / tatpuruṣamukam – that soul face)  &	व     /  வ     (va / va)	காற்று     /      वायु     (kāṛṛu / vāyu - air)
5	ईशानमुख  /  ஈசானமுகம்     (īśānamukha / īsāṉamukam  – splendour face)	य     /  ய     (ya / ya)	ஆகாயம்     /     आकाश     (āgāyam / ākāśa - space)

    Along with these   पञ्चब्रह्ममुखानि पञ्चनन शिवमूर्तेः     /   ஐந்து முகம் கொண்ட   சிவமூர்த்தியின்   ஐந்து பிரம்ம முகங்கள்    (pañcabrahmamukhāni pañcanana śivamūrteḥ / aintu mukam koṇṭa sivamūrttiyiṉ aintu biram'ma mukaṅgaḷ – five divine faces of five headed Shiva iconography) , there is the   ब्रह्मणः षष्ठं गुप्तं मुखम्  /  ஆறாவதான மறைந்திருக்கும் பிரம்மமுகம்  (  brahma  ṇ  a  ḥ  ṣaṣ  ṭ  ha  ṁ  gupta  ṁ  mukham / āṟāvatāṉa maṟaintirukkum piram'mamukam –  sixth hidden face of Divinity  )   called   अधोमुख /   அதோமுகம்   ( adhomukha /   atōmukam  – downward face)  .

      In fact, this is also why in the     षड्कोणचक्रयन्त्र     (  ṣaḍkoṇacakrayantra – six edged circle emblem)   there are    द्वितयत्रिकोणाः   (  dvitayatrikoṇāḥ – double triangles)   as depicted below.    

#	त्रिकोण     (  trikoṇa –triangle)	1	2	3
1	अधोमुख त्रिकोण     (  adhomukha trikoṇa – downward facing triangle)	सत्   (sat - existence)	चित्   (cit - consciousness)	आनन्द   (ānanda - bliss)
2	उत्कुटमुख     त्रिकोण     (  utkuṭamukha trikoṇa – upward facing triangle)	इच्चाशक्ति     (  iccāśakti – desire power)	क्रियाशक्ति     (  kriyāśakti – volition power)	ज्ञानशक्ति     (  jñānaśakti – gnostic power)

षड्कोणचक्रयन्त्र     (  ṣaḍkoṇacakrayantra – six edged circle emblem)

Original	Transliteration	Translation
அதோமுகம் கீழ்அண்ட மான புராணன் அதோமுகம் தன்னோடும் எங்கும் முயலும் சதோமுகத்து ஒண்மலர்க் கண்ணிப் பிரானும் அதோமுகன் ஊழித் தலைவனும் ஆமே. ஆறுமுகத்தி லதிபதி நானென்றுன் கூறு சமய குருபரனானெனறுன் தேறினர்க்குத் திருவமலதுளே வேறின்றி யண்ணல் விளங்கி நின்றானே.	atōmukam kīḻaṇṭa māṉa purāṇaṉ atōmukam taṉṉōṭum eṅkum muyalum catōmukattu oṇmalark kaṇṇip pirāṉum atōmukaṉ ūḻit talaivaṉum āmē. āṟumukatti latipati nāṉeṉṟuṉ kūṟu camaya kuruparaṉāṉeṉaṟuṉ tēṟiṉarkkut tiruvamalatuḷē vēṟiṉṟi yaṇṇal viḷaṅki niṉṟāṉē.	The Face Creates All The Ancient One of Athomukha Created Universe vast here below; In Athomukha He animates all life; He is Lord of Athomukha Sakti of lotus eye; He is Lord of Aeons' End. "I am the Lord of Six Ways to God, I am the Guru Supreme, religions speak of," Thus saying, He chose the Holy Temple in South; And there in resplendence dances, With peer none to compare. - tanslation by Dr, B. Natarajan
Tamil Reference: திருமந்திரம்(tirumandiram) (524,2758)

      This is why   திரு  முருகப்பெருமான்   (tiru murukapperumāṉ)  is addressed by many saints as  ஆறுமுக  சிவன்  ( āṛ umuga sivan – six faced sivan)  . The   अधोमुख  ( adhomukha – downward face)   is also referred by them as  உள்முகம்  /  உண்முகம்  ( uḻmugam / uṇmugam – inner face)  . For example,  திரு  அருட்பிரகாச  இராமலிங்க  வள்ளலார்  ( tiru aruṭpirakāsa irāmaliṅga vaḻḻalār)   in his  தெய்வமணிமாலை    (deivamaṇimālai)   refers to Lord   திரு  முருகப்பெருமான்   (tiru murukapperumāṉ)   as “உண்முகச்சைவமணி  ( uṇmukaccaivamaṇi – inward facing bead of shiva)  ” in the following verses 

Original	Transliteration	Translation
தருமமிகு சென்னையில் கந்தகோட் டத்துள்வளர் தலம்ஓங்கு கந்தவேளே தண்முகத் துய்யமணி உண்முகச் சைவமணி சண்முகத் தெய்வமணியே	darumamiku ceṉṉaiyil kantakōṭ ṭattuḷvaḷar talamōṅku kantavēḷē taṇmukat tuyyamaṇi uṇmukac caivamaṇi caṇmukat teyvamaṇiyē	In Chennai, the abode of divine grace, Stands the majestic Kandakottam, With a forehead adorned by the crescent moon, And an inward face of Saivite gem, O deity with a blissful countenance, Thou art the embodiment of divine grace.
Tamil Reference: திரு அருட்பா(tiru aruṭpā)

     The noble saint-poet’s usage of the term “ உண்முகச்சைவமணி  /  अन्तर्मुखशैवमणि  ( uṇmukaccaivamaṇi / antarmukhaśaivamaṇi – inward facing bead of shiva)  ” has a deeper esoteric synergy with the concept of   अधोमुख  ( adhomukha – downward face)   and this fact is further testified by His Holiness -  The Sage of Kanchi  ,  ஜகத்குரு  ஸ்ரீ  மகா  பெரியவா  ( jagatguru sri magā periyavā)   thus:

Original	Transliteration	Translation
ஈச்வரனுக்குத் திசைக்கொன்றாக ஒரு முகம், அது போக மேலே பார்க்க ஒன்று, அதற்கு ஊர்த்வ முகம் என்று பேர் சொன்னேனோல்லியோ? அதே மாதிரி இந்த ஆறாவது முகம் அதோமுகம். மேலே பார்ப்பதால் ‘ஊர்த்வம்’. கீழே பார்ப்பதால் ‘அதோ’. ’அதோ கதி’ என்கிறோம். அப்படியென்றால் மேல்லோகம் என்கிற மோக்ஷத்திற்கு வழியில்லாமல், கீழ் லோகமான நரகத்திற்கு வழி. ஆனால் ஸ்வாமியின் ‘அதோமுகம்’ என்கிறபோது இப்படி கெட்டதான, தாழ்ச்சியான அர்த்தமில்லை’. ரொம்பவும் உசந்த அர்த்தமே. மேலேயுள்ள ஆகாசம் பரவெளி. ‘பரம்’ என்றால் உயர இருப்பது, உயர்வானது; உயர்ந்த தத்வத்துக்கு ஸ்தூலமான ரூபகமாக இருப்பது அது. அகண்ட ப்ரஹ்மத்துக்கு ஸ்தூல ரூபகமே வெளியிலே தெரிகிற அகண்ட ஆகாசம். அது பரம், பரம பதம். அதைப் பார்க்கிற ஈச்வரனின் ஐந்தாவது முகத்துக்கான மூர்த்தியான ஸதாசிவத்துக்கும் ப்ரஹம்மாகச் சிறப்பு சொன்னேன். ஸ்வாமி அப்படிப் பர தத்வமாக, பரம தத்வமாக இருப்பதாலேயே ‘பரமசிவன்’, ‘பரமசிவம்’ என்பது. எப்படி வேறு எந்த தெய்வத்துக்கும் ‘ஸதா’ prefix (முன்னடை) இல்லையோ, அப்படியே இந்த ‘பரம’வும் சிவன் ஒருத்தனுக்குத்தான்.’ சின்னக் குழந்தைகள் கூடப் ‘பரமசிவன் – பார்வதி’ என்றே சொல்கின்றன! சிவனுக்கே பொதுவில் அதிகம் வழங்குகிற பேரான ’ஈச்வர’னுக்கும் பரம சேர்த்துப் ‘பரமேச்வரன்’ என்கிறோம்... அது இருக்கட்டும். மேலே பார்க்கும் முகம் ‘பரமம்’ என்கிறாற்போல, கீழே பார்ப்பது அதமமா என்றால், அதுதான் இல்லை. இது அதோ முகமே தவிர அதமமுகமில்லை! ஒரு தினுஸில் அதைப் பரமத்துக்கும் பரமம், பரத்துக்கும் பரமான பராத்பரம் என்றுகூடச் சொல்லலாம். ஏனென்றால், இங்கே கீழே பார்ப்பது என்பது கண் மட்டத்துக்குக் கீழே ஹ்ருதயத்துக்குள் பார்த்துக் கொள்வதுதான். ஆகையால் ‘அதோமுகம்’ என்பதற்குக் ’கீழ்முகம்’ என்றில்லாமல் ‘உள்முகம்’ என்றே அர்த்தம் பண்ணுவதுதான் சரி. இந்த உள்முகமும் ஐந்து முகங்களோடு சேர்ந்தே ஆறுமுகனாக உண்டான ஸுப்ரஹ்மண்ய ஸ்வாமியை ராமலிங்க ஸ்வாமிகள் ‘உள்முகத் தெய்வமணி’ என்று நம்முடைய ஹ்ருதய அந்தரங்கத்தில் இருக்கிற தெய்வ ரத்தினமாகச் சொல்லியிருக்கிறார்.	īcvaraṉukkut ticaikkoṉṟāka oru mukam, atu pōka mēlē pārkka oṉṟu, ataṟku ūrtva mukam eṉṟu pēr coṉṉēṉōlliyō? atē mātiri inta āṟāvatu mukam atōmukam. mēlē pārppatāl ‘ūrtvam’. kīḻē pārppatāl ‘atō’. ’atō kati’ eṉkiṟōm. appaṭiyeṉṟāl mēllōkam eṉkiṟa mōkṣattiṟku vaḻiyillāmal, kīḻ lōkamāṉa narakattiṟku vaḻi. āṉāl svāmiyiṉ ‘atōmukam’ eṉkiṟapōtu ippaṭi keṭṭatāṉa, tāḻcciyāṉa arttamillai’. rompavum ucanta arttamē. mēlēyuḷḷa ākācam paraveḷi. ‘param’ eṉṟāl uyara iruppatu, uyarvāṉatu; uyarnta tatvattukku stūlamāṉa rūpakamāka iruppatu atu. akaṇṭa prahmattukku stūla rūpakamē veḷiyilē terikiṟa akaṇṭa ākācam. atu param, parama patam. ataip pārkkiṟa īcvaraṉiṉ aintāvatu mukattukkāṉa mūrttiyāṉa satācivattukkum praham'mākac ciṟappu coṉṉēṉ. svāmi appaṭip para tatvamāka, parama tatvamāka iruppatālēyē ‘paramacivaṉ’, ‘paramacivam’ eṉpatu. eppaṭi vēṟu enta teyvattukkum ‘satā’ prefix (muṉṉaṭai) illaiyō, appaṭiyē inta ‘parama’vum civaṉ oruttaṉukkuttāṉ.’ ciṉṉak kuḻantaikaḷ kūṭap ‘paramacivaṉ – pārvati’ eṉṟē colkiṉṟaṉa! civaṉukkē potuvil atikam vaḻaṅkukiṟa pērāṉa ’īcvara’ṉukkum parama cērttup ‘paramēcvaraṉ’ eṉkiṟōm... atu irukkaṭṭum. mēlē pārkkum mukam ‘paramam’ eṉkiṟāṟpōla, kīḻē pārppatu atamamā eṉṟāl, atutāṉ illai. itu atō mukamē tavira atamamukamillai! oru tiṉusil ataip paramattukkum paramam, parattukkum paramāṉa parātparam eṉṟukūṭac collalām. ēṉeṉṟāl, iṅkē kīḻē pārppatu eṉpatu kaṇ maṭṭattukkuk kīḻē hrutayattukkuḷ pārttuk koḷvatutāṉ. ākaiyāl ‘atōmukam’ eṉpataṟkuk ’kīḻmukam’ eṉṟillāmal ‘uḷmukam’ eṉṟē arttam paṇṇuvatutāṉ cari. inta uḷmukamum aintu mukaṅkaḷōṭu cērntē āṟumukaṉāka uṇṭāṉa suprahmaṇya svāmiyai rāmaliṅka svāmikaḷ ‘uḷmukat teyvamaṇi’ eṉṟu nam'muṭaiya hrutaya antaraṅkattil irukkiṟa teyva rattiṉamākac colliyirukkiṟār.	God has a face in every direction. Did not I explain that additionally, there is a face to see upwards, which is called the upper-face? Similarly, this sixth-face is downward-face. The former as 'Urdhavamukha' since it faces upwards, similarly since the latter faces downawards, it is 'adho (downward)' 'adhogati (downward path)', which generally means way to the lower-world i.e. hell and not to the upper-world i.e. heaven. However, Swami's adhomukham (downward-face) such negative literal meaning should not be applied. It has a very profound meaning. The space above is called "paraveli (transcendent space)"; 'param' means 'that which is high or elevated'; it is the gross form of the highest principle. The vast space that is visible outside is gross form of the Absolute Divinity. It is the highest (param), the supreme state (paramapadam). I had told about the divine glory of Sadashiva (eternal auspisciousness) which is the fifth-face of the Lord. As Swami is also the transcendent principle (para tattuvam), the supremem principle (parama tattuvam), He is called "Paramasivan", "Paramasivam" because it is the highest form of Lord Siva. Just as no other deity has the prefix "satha" (meaning eternal), in the same way, this "param" also belongs only to Lord Siva. Even little children say "Paramasivan-Parvathi"! Just as the title 'Ishvara (Lord)' is usually a prefixed Lord Siva alone, by adding "Param (Supreme)" to "Ishavara (Lord)" and coining "Parameshvara". That being said, just as the one face up is "paramam (superior)", if one asumes the one facing down should then be "adhama (inferior)", then it is not so. This is adhomikha (downward face)" and not "adhamamukha (inferior face)"! In fact, in one sens, it can be considered 'paramattukku paramam (superior to the superior)" "parattukku paramaana paraatpadam (the super transcendent that which transcends the transcendent)". This is because downward-facing here means observing inside the heart which is lower (subtler) than our eye level. Hence, instead of understanding "adhomukam" as "down-face", the correct understanding would be the "uLmukham (inner-face)". When Saint Ramalinga Swami glorifies "Subrahmaniya Swami" as the ‘uLmuga deivamani (inward-faced divine gem)' which is "divine gem inside our heart's inner chamber", He is doing so only with the context of the (above explained) sixth-face (of Parama Shiva) along with the other five-faces.
Tamil Reference: தெய்வத்தின் குறல்(deivattin kuṛal) (volume - 7)

    

    I am reminded of the following verse from the  ஸ்ரீ கந்தகுருகவசம்    (srī kandagurukavacam)  composed by  ஸ்ரீமத் சத்குரு சாந்தானந்த சுவாமிகள்  (srīmad satguru sāntāṉanta suvāmigaḷ)  who beautifully explains as to how the  உண்முக குமாரசிவம்  (uṇmuka kumāracivam – inward facing youthful divinity)

Original	Transliteration	Translation
வேதாந்த ரகசியமும் வெளியாகு முன்னுள்ளே வேத சூக்ஷ்மத்தை விரைவாகப் பற்றிடலாம் சுப்பரஹ்மண்ய குரு ஜோதியாயுள் தோன்றிடுவான் அருட்பெருஞ் ஜோதியான ஆறுமுக ஸ்வாமியுமே அந்தர் முகமிருந்து ஆட்கொள்வான் சத்தியமாய் சித்தியையும் முக்தியையும் ஸ்கந்தகுரு தந்திடுவான் நின்னையே நான் வேண்டி நித்தமும் ஏத்துகிறேன் மெய்யறிவாகக் கந்தா வந்திடுவாய் இவனுளே நீ வந்திடுவாய் மருவிடுவாய் பகுத்தறி வாகவே நீ பகுத்தறி வோடிவனைப் பார்த்திடச் செய்திடப்பா பகுத்தறிவான கந்தன் பரங்குன்றில் இருக்கின்றாள் பழனியில் நீயும் பழம்ஜோதி யானாய் நீ பிரமனுக் கருளியவா பிரணவப் பொருளோனே பிறவா வரமருளி பிரம்ம மய மாக்கிடுவாய் திருச்செந்தூரில் நீ சக்திவேல் தாங்கிவிட்டாய்	vētānta rakaciyamum veḷiyāku muṉṉuḷḷē vēta cūkṣmattai viraivākap paṟṟiṭalām cupparahmaṇya kuru jōtiyāyuḷ tōṉṟiṭuvāṉ aruṭperuñ jōtiyāṉa āṟumuka svāmiyumē antar mukamiruntu āṭkoḷvāṉ cattiyamāy cittiyaiyum muktiyaiyum skantakuru tantiṭuvāṉ niṉṉaiyē nāṉ vēṇṭi nittamum ēttukiṟēṉ meyyaṟivākak kantā vantiṭuvāy ivaṉuḷē nī vantiṭuvāy maruviṭuvāy pakuttaṟi vākavē nī pakuttaṟi vōṭivaṉaip pārttiṭac ceytiṭappā pakuttaṟivāṉa kantaṉ paraṅkuṉṟil irukkiṉṟāḷ paḻaṉiyil nīyum paḻamjōti yāṉāy nī piramaṉuk karuḷiyavā piraṇavap poruḷōṉē piṟavā varamaruḷi piram'ma maya mākkiṭuvāy tiruccentūril nī caktivēl tāṅkiviṭṭāy	The secrets of the Vedanta revealed, Unveiling the subtle essence concealed. As the divine Guru Skanda appears, Radiating grace, dispelling fears. From within, he dances in truth, Granting liberation, eternal youth. Oh my beloved, I seek you earnestly As the embodiment of true knowledge, you come to me You come and reside, you depart and wander, you are the essence itself Behold the one who has come, and act accordingly In the abode of wisdom, she stands gracefully In the grove of fruits, you shine brightly Oh compassionate one, the essence of the sacred syllable Bestow upon me the gift of eternal grace In Thiruchendur, you wield the mighty Vel and depart - translation support Gen AI
Tamil Reference: ஸ்ரீ கந்தகுருகவசம் (srī kantagurukavacam)

    Moreover, as already observed,  திரு  முருகப்பெருமான்   (tiru murukapperumāṉ)  as  அழகன்  ( aḻakaṉ - handsome)  is again a theological reflection of  சிவம் /  शिवं  ( sivam/ śivaṁ - benevolence)   as “ சுந்தரம் /  सुन्दरं  ( sundaram / sundaraṁ)”  . This fact is also testified by the  Sage of Kanchi  ,  ஜகத்குரு  ஸ்ரீ  மகா  பெரியவா  ( jagatguru sri magā periyavā)  in the following sentences:   

Original	Transliteration	Translation
இன்னொன்று: சிவமான அந்த அன்புதான் அழகும்! அதனால் ஸுந்தரம் என்றும் பேர் வைக்கிறோம். எதனாலோ ‘சிவ ஸுந்தரம்’ என்று காணோம்! ‘சிவ’ என்கிறதே ஸுந்தரமாயிருக்க, சிவ ஸுந்தரன் என்பானேன்? என்று இருக்கலாம். சிவ ஸாம்யயமான குஞ்சிதபாதத்தை வைத்து ‘சிவபாதஸுந்தரம்’ என்று பெயர் வைப்பதைப் பார்க்கிறோம். அவனை அம்பாளோடு சேர்த்து ‘மீனாக்ஷிஸுந்தரம்’ என்று; அப்படிக் கல்யாணம் பண்ணிக் கொள்ள வந்த மாப்பிள்ளையாகக் ‘கல்யாணஸுந்தரம்’ என்று; மாப்பிள்ளை பெரிய அலங்காரமாகச் சூட்டிக் கொண்ட சந்திரனை வைத்து ‘ஸோமஸுந்தரம்’ என்று – இப்படியெல்லாம் பேர் வைக்கிறோம்.	iṉṉoṉṟu: civamāṉa anta aṉputāṉ aḻakum! ataṉāl suntaram eṉṟum pēr vaikkiṟōm. etaṉālō ‘civa suntaram’ eṉṟu kāṇōm! ‘civa’ eṉkiṟatē suntaramāyirukka, civa suntaraṉ eṉpāṉēṉ? eṉṟu irukkalām. civa sāmyayamāṉa kuñcitapātattai vaittu ‘civapātasuntaram’ eṉṟu peyar vaippataip pārkkiṟōm. avaṉai ampāḷōṭu cērttu ‘mīṉākṣisuntaram’ eṉṟu; appaṭik kalyāṇam paṇṇik koḷḷa vanta māppiḷḷaiyākak ‘kalyāṇasuntaram’ eṉṟu; māppiḷḷai periya alaṅkāramākac cūṭṭik koṇṭa cantiraṉai vaittu ‘sōmasuntaram’ eṉṟu – ippaṭiyellām pēr vaikkiṟōm.	One more thing: That beautiful love is Shiva. Therefore, we call him Sundaram. For some reasons "Siva Sundaram" is not in vogue. Perhaps because when 'Siva (Benevelence)' itself implies 'Sundaram (Beauty)' why 'Siva Sundaram' needs to be used separately? We can consider that. We can boseve that based on the benevolent curved foot (Siva samyayamaana Kunchitapaadam), He is called 'SivaPaadaSundaram (Benevolent footed Beauty'. Joining with the Goddess (Ambaa), He is "Meenakshi Sundaram"; as Bridegroom (maapillai) ready for marriage (Kalyaanam) He is "Kalyana Sundaram"; and as the bridegroom is wearing the moon (chandiran) as His ornament, He is 'Soma Sundaram' and so on we name Him.
Tamil Reference: தெய்வத்தின் குறல்(deivattin kuṛal) (volume - 7)

     Moreover, the   குமாரசிவசம்மேலனம்  /  कुमारशिवसंमेलनम्  (kumāracivacam'm  ē  la  ṉ  am / kumāraśivasaṃmelanam – shakti-kumara synergy)   is also testified in the    पुराणशास्त्राणि  (  purāṇaśāstrāṇi – puranic scriptures)   while narrating the birth of   திரு  முருகப்பெருமான்     (tiru murukapperumāṉ)  as அழகன்  (  aḻakaṉ - handsome) .  For example,   स्कन्दमहापुराण  (  skandamahāpurāṇa – grand legend of skanda)   narrates the concept thus,

Original	Transliteration	Translation
साक्षात् परशिवोस्माकं कर्तानेताससङ्करः। षण्मुखाक्यांकृत्वा देवान्रक्षतुमागतः॥	sākṣāt paraśivosmākaṁ kartānetāsasaṅkaraḥ| ṣaṇmukhākyāṁkṛtvā devānrakṣatumāgataḥ||	Evidently Suprme Shiva himself is our doer and this hybrid. Having uttered the words of the six faces he came here to protect the gods
Sanskrit Reference: स्कन्दमहा पुराण (skandamahā purāṇa)

       Interestingly, the   अधोमुख  ( adhomukha – downward face)   is also associated with the   पराशक्ति  ( parāśakti)   which integrates/unites with   पञ्चब्रह्ममुखानि  ( pañcabrahmamukhāni – five divine faces)   in order to  पवित्रं पुत्रं जनयतु  ( pavitraṁ putraṁ janayatu – beget the Holy Son  )  , as testified in the following verses from the same scripture:

Original	Transliteration	Translation
शिवोऽहम् निष्कलं पूर्णश्च शक्तिस् त्वमनपायिनी। प्रकृतिप्रत्ययाकारवम् शब्दार्थकौ मतौ॥ त्वं शब्दार्थोस्मयहम् भद्रे जगतो पतिर्स्मयहम्। पञ्चकृत्यपरश्चाहम् पञ्चवक्त्रः सदाशिवः॥ एकवक्त्रासि बहुधा बिन्नपि परमेश्वरी॥ त्वन्मयो मन्मयो यस्मात् सद्वक्त्रः परिकीर्तितः।	śivo'ham niṣkalaṃ pūrṇaśca śaktis tvamanapāyinī। prakṛtipratyayākāravam śabdārthakau matau॥ tvaṃ śabdārthosmayaham bhadre jagato patirsmayaham। pañcakṛtyaparaścāham pañcavaktraḥ sadāśivaḥ॥ ekavaktrāsi bahudhā binnapi parameśvarī॥ tvanmayo manmayo yasmāt sadvaktraḥ parikīrtitaḥ।	I am Shiva, pure and perfect, and Thou art the inexhaustible power. The form of nature and suffix are considered to be the meanings of words. O gentle lady you are the meaning of words and I am the lord of the world And I am devoted to the five actions, the five-faced Sadashiva. Thou art one-faced, O Goddess, though divided in many ways. Thy-mindedness is mine-mindedness, for which reason the good-faced is described.
Sanskrit Reference: स्कन्दमहा पुराण (skandamahā purāṇa)

      Similarly, in  கந்தபுராணம்  ( kandapurāṇam)   - the Tamil version of the legendary  स्कन्दमहापुराण  ( skandamahāpurāṇa – grand legend of skanda)  , composed by the eminent scholar-poet  ஸ்ரீ  கச்சியப்ப  சிவாச்சாரியார்  ( srī kacciappa sivācāriyār)   the synergy is very well reflected at multiple places. For example,

Original	Transliteration	Translation
ஈசனே அவன் ஆடலால் மதலை ஆயினன் காண் ஆசிலா அவன் அறுமுகத்துண்மையால் அறி நீ பேசில் ஆங்கவன் புரொனொடு பேதகம் அல்லன் தேசுலா வகன் மணியிடைக் கதிர்வரு திறம் போல் நன்முகமிருமூன்று உண்டால் நமக்கவை தாமே கந்தன் தன்முகமாகி யுற்ற தாரக பிரம்மமாகி முன்னொழிகின்ற நந்தம் மூவிறெண்டெழுத்தும் ஒன்றாய் உன்மகன் நாமத்தோராறு எழுத்தென உற்ற அன்றே	īcaṉē avaṉ āṭalāl matalai āyiṉaṉ kāṇ ācilā avaṉ aṟumukattuṇmaiyāl aṟi nī pēcil āṅkavaṉ puroṉoṭu pētakam allaṉ tēculā vakaṉ maṇiyiṭaik katirvaru tiṟam pōl naṉmukamirumūṉṟu uṇṭāl namakkavai tāmē kantaṉ taṉmukamāki yuṟṟa tāraka piram'mamāki muṉṉoḻikiṉṟa nantam mūviṟeṇṭeḻuttum oṉṟāy uṉmakaṉ nāmattōrāṟu eḻutteṉa uṟṟa aṉṟē	By the grace of the Almighty, behold, Through his dance, the mountain he unfolds. With his radiant face, so divine, He speaks not, but his presence does shine. Like a gem in the desert, he stands tall, Knowledge and wisdom, he does install. A beacon of light, a guiding star, His words, like a sword, cutting through afar. In three forms, he blesses us all, Lord Murugan, our protector, standing tall. As the embodiment of truth and grace, He is the essence of the cosmic space. In the sacred syllables, Nandha's name, The sixteen letters, all the same. As your son, I write this verse, In honor of your divine universe.
Tamil Reference: கந்தபுராணம் (kandapurāṇam)

       While  अधोमुख   / அதோமுகம்   (adhomukha / at ō mukam – downward face)  is generally attributed with  श्री पराशक्ति  /  ஸ்ரீ பராசக்தி  (śrī parāśakti / srī parāsakti – Sri Para Shakti),  interestingly,  ஸ்ரீ வென்றிமாலைக் கவிராயர்  (srī veṉṟimālaik kavirāyar)  in his  திருச்செந்தூர்த் தலபுராணம்  (tiruccentūrt talapurāṇam)  identifies the the same with  श्री महाविष्णु  /  ஸ்ரீ மகாவிஷ்ணு  (śrī mahāviṣṇu / srī makāviṣṇu – Sri Maha Vishnu),  as testified in the following verse:

Original	Transliteration	Translation
கையிலை மால்வரைக் கண்ணுதல் மூர்த்தியும் துயிலும் யாமுமொன் றாகிக் குகனுருப் பயிலு மந்தப் பசுபதி யைம்முகத்(து) இயலு நம்முக மெய்திய தாறென.	kaiyilai mālvaraik kaṇṇutal mūrttiyum tuyilum yāmumoṉ ṟākik kukaṉurup payilu mantap pacupati yaim'mukat(tu) iyalu nam'muka meytiya tāṟeṉa.
Tamil Reference: திருச்செந்தூர்த் தலபுராணம் (tiruccentūrt talapurāṇam) (14.16)

  Please recollect our earlier observation that Lord   திரு   முருகப்பெருமான்   (tiru murukapperumāṉ)   Himself to sage   ஸ்ரீ அகத்தியமகரிஷி   /   श्री अगस्त्यमहऋषि  ( srī agattiyamagariṣi /     śrī agastyamahaṛṣi)   in his “  யோகஞானம்       (yōgajñana  – Yogic wisdom) 500”.  I am re-quoting the same once again, 

Original	Transliteration	Translation
போற்றினே னெவுயிரும் நான் தானென்று புத்திரனே பூர்வ கன்ம வினைகள் போக ஏற்றினேன் முக்கோண ரவிக்குள்ளாக இயல்பாக மும்மூலம் ஏற்றிக்கொண்டேன் வாழ்த்தினேன் பாஷாண மூன்றும் கொண்டேன் வஸ்தான வஸ்தோடே வணங்கிச்சென்றேன் கார்த்து நான் கருவிகளை கொன்றதாலே கார்த்திகை ஈஸ்வரன் என்றும் எனக்குப் பேரே.	pōṟṟiṉē ṉevuyirum nāṉ tāṉeṉṟu puttiraṉē pūrva kaṉma viṉaikaḷ pōka ēṟṟiṉēṉ mukkōṇa ravikkuḷḷāka iyalpāka mum'mūlam ēṟṟikkoṇṭēṉ vāḻttiṉēṉ pāṣāṇa mūṉṟum koṇṭēṉ vastāṉa vastōṭē vaṇaṅkicceṉṟēṉ kārttu nāṉ karuvikaḷai koṉṟatālē kārttikai īsvaraṉ eṉṟum eṉakkup pērē.	I am the son who proudly proclaims, With the past deeds of my ancestors, I have gained fame. Like the sun rising in the east, I have emerged strong, I wear the garments of victory, threefold and long. With reverence, I bow before the divine, For it is through their blessings that my weapons shine. Karthigai Eswaran, they call me by name, For I am the one who conquered, and earned my fame.
Tamil Reference: யோக ஞானம் 500 (yōga jñānam 500 – Yogic wisdom 500)

Please note that the expression “  நான் தானென்று புத்திரனே   /   अहं स्वपुत्रास्मि   (nāṉ tāṉeṉṟu puttiraṉ  ē   / ahaṃ svaputrāsmi – I am my own son  )”    in the above verse testifies that   குமாரனே   சிவன்    /    कुमारः   शिवः     (kumāraṉ  ē   sivaṉ / kumāraḥ śivaḥ – Kumara is Shiva)    more technically refers to the  “  குமாரசிவசம்மேலனம்     /   कुमारशिवसंमेलनम्   (kumāracivacam'm  ē  laṉam / kumāraśivasaṃmelanam – shakti-kumara synergy)”.

Interestingly the expression “  நான் தானென்று புத்திரனே   /   अहं स्वपुत्रास्मि   (nāṉ tāṉeṉṟu puttiraṉ  ē   / ahaṃ svaputrāsmi – I am my own son  )”,   can be compared to the sacred declaration in   η Αγία Γραφή (  i Agía Grafí – The Holy Bible  )   according to the   ἐυαγγέλιο του Ιωάννη (  evangélio tou Ioánni – Gospel of John  )   wherein   Κύριε Ιησού Χριστέ ο Ναζωραίος   (  Kýrie Iisoú Christé o Nazoraíos – Lord Jesus Christ of Nazareth  )   who  is popularly eulogized as the   μονογενής γιος του θεού     /     केवलजनित देवस्य पुत्रः     (monogenís gios tou theoú / kevalajanita devasya putraḥ – only begotten Son of God)     declares thus: 

Original	Transliteration	Translation
ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν.	egó kaí o Patír én esmen	I and the Father are one. -translation King James Version
Greek Reference 1: Holy Bible(New Testment): Gospel of John (10:30)

But before proceeding further, in order to avoid any confusions, I would like to clarify something about referring  Lord Jesus Christ , as the   μονογενής γιος του θεού /   केवलजनित देवस्य पुत्रः   (monogenís gios tou theoú / kevalajanita devasya putraḥ – only begotten Son of God).   St. John - the Apostle, in his sacred Gospel, which forms part of the New Testament in the Holy Bible, eulogizes Lord Jesus thus: 

Original	Transliteration	Translation
Οὕτως γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν Υἱὸν τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.	hOytōs gar ēgapēsen ho THeos ton kosmon, hōste ton hYion ton monogenē edōken, hina pas ho pisteuōn eis auton mē apolētai all’ echē zōēn aiōnion.	For God so loved the world, that he gave his only begotten Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life. -translation King James Version
Greek Reference 1: Holy Bible(New Testment): Gospel of John (3:16)

Here, the expression “  μονογενής γιος του θεού /   केवलजनित देवस्य पुत्रः   (monogenís gios tou theoú / kevalajanita devasya putraḥ – only begotten Son of God)  ”  needs little clarification as it is sometimes given a fanatically fundamentalist sectarian interpretation of assigning exclusive sanctity to one individual saint. Divinity is universal and no single religion, philosophy or faith can claim exclusive copyrights to it.

For example, just because the sacred Gospel, qualifies Lord Jesus Christ, by this expression, some Christian fundamentalists, take that expression too literally and associate it to the physically born historical personality viz.    Lord Jesus Christ of Nazareth   has been the  “  μονογενής γιος του θεού /  केवलजनित देवस्य पुत्रः  (monogenís gios tou theoú / kevalajanita devasya putraḥ – only begotten Son of God)  ”  in the entire history of the world’s existence. Obviously, this is not factually true since the world, cutting across its geographical length and breath, had already witnessed the incarnation of innumerable   Begotten Sons of God   even several millennia before the chronological period of His  ανθρώπινη ενσάρκωση /   पुरुषावतार  (anthrópini ensárkosi / puruṣāvatāra - human incarnation)   of   Lord Jesus Christ of Nazareth – the son of Mary.    Similarly, the world again witnessed, across its length and breadth  innumerable   Begotten Sons of God,   in the last two millennia subsequent to the chronological event of His physical   ἀνασταύρωσις /  क्रूशाभिधानस्थापन     ( stávrosi / krūśābhidhānasthāpana  –  crucifixion )  . 

Also please remember that spirituality is a continuum and hence called as   सनातनधर्म  (sanātanadharma – eternal spirituality)   and that each such   γεννημένος γιος του θεού /  जनित देवस्य पुत्रः  (genniménos gios tou theoú /  janita devasya putraḥ  - begotten son of god)    had his or her  ανθρώπινη ενσάρκωση /   पुरुषावतार  (anthrópini ensárkosi / puruṣāvatāra - human incarnation)   in correspondence with (i.e. relative to) some specific   देशकालनिमित्तघटना  (deśakālanimitta ghaṭanā – space-time-causality event).   In other words, it had a specific terrestrial historic and geographic context and a specific mission to accomplish.  This fact is very categorically testified by   भगवान् श्री कृष्णपरमात्मन्     (bhagavān śrī kṛṣṇaparamātman),    who, as we know, similar to Lord Jesus Christ, is also a   γεννημένος γιος του θεού /  जनित देवस्य पुत्रः  (genniménos gios tou theoú /  janita devasya putraḥ  - begotten son of god)    and, in fact, is the   महाविभव अवतारपुरुषः महावोष्णोः  (mahāvibhava avatārapuruṣaḥ mahāvoṣṇoḥ - supreme glorious incarnation of Lord Maha Vishnu)

Original	Transliteration	Translation
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत। अभ्युत्थानमधर्मस्य तदाऽऽत्मानं सृजाम्यहम्।। परित्राणाय साधूनां विनाशाय च दुष्कृताम्। धर्मसंस्थापनार्थाय संभवामि युगे युगे।।	yadā yadā hi dharmasya glānirbhavati bhārata। abhyutthānamadharmasya tadā''tmānaṁ sr̥jāmyaham।। paritrāṇāya sādhūnāṁ vināśāya ca duṣkr̥tām। dharmasaṁsthāpanārthāya saṁbhavāmi yugē yugē।।	O scion of the Bharata dynasty, whenever there is a decline one virtue and increase of vice, then do I manifest Myself. For the protection of the pious, the destruction of the evil-doers, and establishing virtue, I manifest Myself in every age. -translation by Swami Gambhirananda (RKM Order)
Sanskrit Reference: श्रीमद् भगवद्गीता (śrīmad bhagavadgītā) (4.7,8)

श्री आदिशङ्कचार्यभगवद्पाद  (śrī ādiśaṅkacāryabhagavadpāda)    in his famous   भाष्य  (bhāṣya - commentary)    on the above   वचन श्री गीताचार्यस्य  (vacana śrī gītācāryasya – promise of the sacred song preceptor)

Original	Transliteration	Translation
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिः हानिः वर्णाश्रमादिलक्षणस्य प्राणिनामभ्युदयनिःश्रेयससाधनस्य भवति भारत अभ्युत्थानम् उद्भवः अधर्मस्य तदा तदा आत्मानं सृजामि अहं मायया।।किमर्थम्? परित्राणाय परिरक्षणाय साधूनां सन्मार्गस्थानाम् विनाशाय च दुष्कृतां पापकारिणाम् किञ्च धर्मसंस्थापनार्थाय धर्मस्य सम्यक् स्थापनं तदर्थं संभवामि युगे युगे प्रतियुगम्।।तत्	yadā yadā hi dharmasya glāniḥ hāniḥ varṇāśramādilakṣaṇasya prāṇināmabhyudayaniḥśrēyasasādhanasya bhavati bhārata abhyutthānam udbhavaḥ adharmasya tadā tadā ātmānaṁ sr̥jāmi ahaṁ māyayā।।kimartham? paritrāṇāya parirakṣaṇāya sādhūnāṁ sanmārgasthānām vināśāya ca duṣkr̥tāṁ pāpakāriṇām kiñca dharmasaṁsthāpanārthāya dharmasya samyak sthāpanaṁ tadarthaṁ saṁbhavāmi yugē yugē pratiyugam।।tat	O scion of the Bharata dynasty, yada yada hi, whenever; bhavati, there is; a glanih, decline, decrease; dharmasya, of virtue consisting of the duties of castes and stages of life of living beings, which are the means to achieving properity and Liberation; and abhyutthanam, increase, rise; adharmasya, of vice; tada, then; do aham, I; srjami, manifest; atmanam, Myself, through Maya. Why? Paritranaya, for the protection; sadhunam, of the pious, the followers of the virtuous path; vinasaya, for the destruction; duskrtam, of the evil-doers, of the sinful ones; and also dharmasamsthapanarthaya, for establishing virtue fully;-for that purpose, sambhavami, I manifest Myself; yuge yuge, in every age.
Sanskrit Reference: श्रीमद् भगवद्गीता शङ्करभाष्य (śrīmad bhagavadgītā śaṅkarabhāṣya) (4.7,8)

Again,   श्री रामाणुजाचार्य  (śrī rāmāṇujācārya)    also,   in his famous   भाष्य  (bhāṣya - commentary) ,   further   explains thus: 

Original	Transliteration	Translation
न कालनियमः अस्मत्संभवस्य यदा यदा हि धर्मस्य वेदेन उदितस्य चातुर्वर्ण्यचातुराश्रम्यव्यवस्थया अवस्थितस्य कर्तव्यस्य ग्लानिः भवति यदा यदा च तद्विपर्ययस्य अधर्मस्य अभ्युत्थानं तदा अहम् एव स्वसंकल्पेन उक्तप्रकारेण आत्मानं सृजामि।जन्मनः प्रयोजनम् आह साधव उक्तलक्षणधर्मशीला वैष्णवाग्रेसरा मत्समाश्रयणे प्रवृत्ता मन्नामकर्मस्वरूपाणाम् अवाङ्मनसगोचरतया मद्दर्शनाद् ऋते स्वात्मधारणपोषणादिसुखम् अलभमाना अणुमात्रकालम् अपि कल्पसहस्रं मन्वानाः प्रशिथिलसर्वगात्रा भवेयुः इति मत्स्वरूपचेष्टितावलोकनालापादिदानेन तेषां परित्राणाय तद्विपरीतानां विनाशाय च क्षीणस्य वैदिकधर्मस्य मदाराधनरूपस्य आराध्यस्वरूपप्रदर्शनेन तस्य स्थापनाय च देवमनुष्यादिरूपेण युगे युगे संभवामि। कृतत्रेतादियुगविशेषनियमः अपि नास्ति इत्यर्थः।	na kālaniyamaḥ asmatsaṁbhavasya yadā yadā hi dharmasya vēdēna uditasya cāturvarṇyacāturāśramyavyavasthayā avasthitasya kartavyasya glāniḥ bhavati yadā yadā ca tadviparyayasya adharmasya abhyutthānaṁ tadā aham ēva svasaṁkalpēna uktaprakārēṇa ātmānaṁ sr̥jāmi।janmanaḥ prayōjanam āha sādhava uktalakṣaṇadharmaśīlā vaiṣṇavāgrēsarā matsamāśrayaṇē pravr̥ttā mannāmakarmasvarūpāṇām avāṅmanasagōcaratayā maddarśanād r̥tē svātmadhāraṇapōṣaṇādisukham alabhamānā aṇumātrakālam api kalpasahasraṁ manvānāḥ praśithilasarvagātrā bhavēyuḥ iti matsvarūpacēṣṭitāvalōkanālāpādidānēna tēṣāṁ paritrāṇāya tadviparītānāṁ vināśāya ca kṣīṇasya vaidikadharmasya madārādhanarūpasya ārādhyasvarūpapradarśanēna tasya sthāpanāya ca dēvamanuṣyādirūpēṇa yugē yugē saṁbhavāmi। kr̥tatrētādiyugaviśēṣaniyamaḥ api nāsti ityarthaḥ।	There is no restriction as to the time of My birth; whenever the Dharma taught by the Vedas that must be observed according to the arrangements of the four stations and the four stages of life declines, and Adharma, its opposite, increases, then I Myself, by My own will and in the manner stated, incarnate Myself. Sri Krsna gives the purpose of His birth. The good are those who follow the Dharma, as defined above. They are the foremost among the Vaisnavas, who have taken refuge in Me. While My name, acts and form are inaccessible to speech and thought, these devotees cannot get support, sustenance etc., for themselves without perceiving Me. They regard even a moment's time without Me as a thousand Kalpas. They become broken in every limb because of the separation from Me. So I am born from age to age in the forms of gods, men etc., for protecting them by affording them the opportunity to behold My form and acts and to converse with Me. I am born also for the destruction of those who are opposed to such devotees and for the restoration of declining Vedic Dharma, which consists of My worship. The main purpose of incarnation is the revealing of His adorable form, so that all may worship Him. The destruction of the wicked is secondary only. There is no specific restrictions of the Yugas like Krta, Treta etc., for the appearance of Divine Incarnations. -translation by Swami Adidevananda (RKM Order)
Sanskrit Reference: श्रीमद् भगवद्गीता रामाणुजभाष्य (śrīmad bhagavadgītā rāmāṇujabhāṣya) (4.7,8)

ஷடாந்த சமரசம் /   षटान्त समरस   (ṣaṭhānta samarasam /   ṣaṭānta samarasa   – six-edged harmony):

      From a metaphysical perspective, the  षड्कोणचक्रयन्त्र     (ṣaḍkoṇacakrayantra – six edged circle emblem)  also corresponds to the  ஷடாந்த சமரசம்  /   षटान्त समरस   (ṣa ṭ hānta samarasam / ṣa ṭ ānta samarasa – six-edged harmony)  which includes:

• वेदान्त     /   வேதாந்தம்     (vedānta / vedāntam – final wisdom),
•    सिद्धान्त   /   சித்தாந்தம்     (siddhānta / siddhāntam – final accomplishment)  ,
•    भोगान्त   /   போகாந்தம்     (  bhogānta     / b  ō  gaantam – final experience)  ,   
• नादान्त     /   நாதாந்தம்     (nādānta / naadhaantham – final logos)  , 
• योगान्त     /  யோகாந்தம்     (yogānta / y  ō  gaantham – final union)     &   
• कलान्त     /   கலாந்தம்     (kalāntam  / kalāntam – final expression / manifestation)

     இராமலிங்க     வள்ளலார்     (irāmaliṅga vaḻḻalār)    in the lines of  many of his    पूर्वागम आचार्याः     (pūrvāgama ācāryāḥ – predecessor preceptors)     like   திருமூலர்   (  tirumūlar)   &   தாயுமானவர்     (tāyumānavar)       also emphasized that such   சத்விசாரம்   /     सत्विचारम्     (satvicāram –truth inquiry)    should be an holistic inquiry synthesizing not only between   वेदान्त     (vedānta – final wisdom)   &   सिद्धान्त     (siddhānta – final accomplishment)     but extended it to a much broader scope of   षडान्त     समरस     (ṣaḍānta  samarasa – six-edged harmony)

• वेदान्त     /   வேதாந்தம்     (vedānta / vedāntam – final wisdom),
•    सिद्धान्त   /   சித்தாந்தம்     (siddhānta / siddhāntam – final accomplishment)  ,
•    भोगान्त   /   போகாந்தம்     (  bhogānta     / b  ō  gaantam – final experience)  ,   
• नादान्त     /   நாதாந்தம்     (nādānta / naadhaantham – final logos)  , 
• योगान्त     /  யோகாந்தம்     (yogānta / y  ō  gaantham – final union)     &   
• कलान्त     /   கலாந்தம்     (kalāntam  / kalāntam – final expression / manifestation)

For example, in the following verse from the   மகாதேவ     மாலை     (  makāt  ē  va m  ā  lai – garland to supreme divinity)    the noble saint sings thus: 

Original	Transliteration	Translation
வேதாந்த நிலையாகிச் சித்தாந் தத்தின் மெய்யாகிச் சமரசத்தின் விவேக மாகி நாதாந்த வெளியாகி முத்தாந் தத்தின் நடுவாகி நவநிலைக்கு நண்ணா தாகி மூதாண்ட கோடியெல்லாம் தாங்கி நின்ற முதலாகி மனாதீத முத்தி யாகி வாதாண்ட சமயநெறிக் கமையா தென்றும் மவுனவியோ மத்தினிடை வயங்குந் தேவே.	vētānta nilaiyākic cittān tattiṉ meyyākic camaracattiṉ vivēka māki nātānta veḷiyāki muttān tattiṉ naṭuvāki navanilaikku naṇṇā tāki mūtāṇṭa kōṭiyellām tāṅki niṉṟa mutalāki maṉātīta mutti yāki vātāṇṭa camayaneṟik kamaiyā teṉṟum mavuṉaviyō mattiṉiṭai vayaṅkun tēvē.	Thou art the state of final-wisdom and the truth of final accomplishment, Thou art the prudence of harmony,Thou art the vacuum of final-logos Thou art the center of all philosophies, thou art transcending the nine states Thou art the source of the myriad worlds and the bliss of the supermind, Oh Great Lord! Thou shine forever amidst the space of silence, Transcending the codes of disputed creeds.
Tamil Reference :-திரு அருட்பா: மகாதேவ மாலை (tiru aruṭpā: makātēva mālai) (1.5.5)

Again,   இராமலிங்க     வள்ளலார்     (irāmaliṅga vaḻḻalār)    in the   அருட்பெருஞ்சோதி     அகவல்     (  aruṭperuñj  ō  ti agaval)   further explains thus:

Original	Transliteration	Translation
சுத்தசன் மார்க்க சுகத்தனி வெளியெனும் அத்தகைச் சிற்சபை யருட்பெருஞ் ஜோதி சுத்தமெய்ஞ் ஞான சுகோதய வெளியெனு அத்து விதச்சபை யருட்பெருஞ் ஜோதி தூயக லாந்த சுகந்தரு வெளியெனும் ஆயசிற் சபையி லருட்பெருஞ் ஜோதி ஞானயோ காந்த நடத்திரு வெளியெனும் ஆனியில் சிற்சபை யருட்பெருஞ் ஜோதி விமலபோ தாந்தமா மெய்ப்பொருள் வெளியெனும் அமலசிற் சபையி லருட்பெருஞ் ஜோதி பெரியநா தாந்தப் பெருநிலை வெளியெனும் அரியசிற் றம்பலத் தருட்பெருஞ் ஜோதி சுத்தவே தாந்தத் துரியமேல் வெளியெனும் அத்தகு சிற்சபை யருட்பெருஞ் ஜோதி சுத்தசித் தாந்த சுகப்பெரு வெளியெனும் அத்தனிச் சிற்சபை யருட்பெருஞ் ஜோதி தகரமெய்ஞ் ஞானத் தனிப்பெரு வெளியெனும் அகர நிலைப்பதி யருட்பெருஞ் ஜோதி தத்துவா தீத தனிப்பொருள் வெளியெனும் அத்திரு வம்பலத் தருட்பெருஞ் ஜோதி	cuttacaṉ mārkka cukattaṉi veḷiyeṉum attakaic ciṟcapai yaruṭperuñ jōti cuttameyñ ñāṉa cukōtaya veḷiyeṉu attu vitaccapai yaruṭperuñ jōti tūyaka lānta cukantaru veḷiyeṉum āyaciṟ capaiyi laruṭperuñ jōti ñāṉayō kānta naṭattiru veḷiyeṉum āṉiyil ciṟcapai yaruṭperuñ jōti vimalapō tāntamā meypporuḷ veḷiyeṉum amalaciṟ capaiyi laruṭperuñ jōti periyanā tāntap perunilai veḷiyeṉum ariyaciṟ ṟampalat taruṭperuñ jōti cuttavē tāntat turiyamēl veḷiyeṉum attaku ciṟcapai yaruṭperuñ jōti cuttacit tānta cukapperu veḷiyeṉum attaṉic ciṟcapai yaruṭperuñ jōti takarameyñ ñāṉat taṉipperu veḷiyeṉum akara nilaippati yaruṭperuñ jōti tattuvā tīta taṉipporuḷ veḷiyeṉum attiru vampalat taruṭperuñ jōti	The Boundless Benevolent Effukgence (Jothi) Graces the pure, true and bkissful void of gnosis known as the non-dual hall fromm which the benevolent flecity arises. The Boundless Benevolent Effukgence (Jothi) graces the hall of wisdom which lies beyond the pure arts (kala) known as the void bestowing felicity. The Boundless Benevolent Effukgence (Jothi) graces the indestructible innmost , Hall of wisdom known as the void beyond the yoga of gnosis. The Boundless Benevolent Effukgence (Jothi) graces the Hall of Wisdom which is filled with the utmost purity and known as the taintless void beyond inteligence. The Boundless Benevolent Effukgence (Jothi) graces the rare temple of wisdom which is beyond the grand void of primordial sound. The Boundless Benevolent Effukgence (Jothi) graces the Hall of Wisdom beyond the void of Vedanta, known as the void above turiyam. The Boundless Benevolent Effukgence (Jothi) graces the unique Hall of Wisdom known as the void beyond the conception of pure thought and also as the void of immence joy. The Boundless Benevolent Effukgence (Jothi) Lords over the primordial plane, (which) is the unique grand void of pure gnosis. The Boundless Benevolent Effukgence (Jothi) graces the Holy temple of Wisdom known as the void beyond the innate principles of nature. -translation by Swami Saravanananda
Tamil Reference :-திரு அருட்பா: அருட்பெருஞ்ஜோதி அகவல் (tiru aruṭpā: aruṭperuñjōti akaval) (6.2.16-24)

      Again,   இராமலிங்க   வள்ளலார்   (irāmaliṅga vaḻḻalār)    in the   நடராஜபதி மாலை   ( na ṭ arājapati mālai)   further explains thus:

Original	Transliteration	Translation
நாதாந்த போதாந்த யோகாந்த வேதாந்த நண்ணுறு கலாந்தம்உடனே நவில்கின்ற சித்தாந்தம் என்னும்ஆ றந்தத்தின் ஞானமெய்க் கொடிநாட்டியே மூதாண்ட கோடிக ளொடுஞ்சரா சரம்எலாம் முன்னிப் படைத்தல்முதலாம் முத்தொழிலும் இருதொழிலும் முன்னின் றியற்றிஐம் மூர்த்திகளும் ஏவல்கேட்ப வாதாந்தம் உற்றபல சத்திக ளொடுஞ்சத்தர் வாய்ந்துபணி செய்யஇன்ப மாராச்சி யத்திலே திருவருட் செங்கோல் வளத்தொடு செலுத்துமரசே சூதாண்ட நெஞ்சினில் தோயாத நேயமே துரியநடு நின்றசிவமே சுத்தசிவ சன்மார்க்க நிதியே அருட்பெருஞ் சோதிநட ராஜபதியே.	nātānta pōtānta yōkānta vētānta naṇṇuṟu kalāntamuṭaṉē navilkiṉṟa cittāntam eṉṉumā ṟantattiṉ ñāṉameyk koṭināṭṭiyē mūtāṇṭa kōṭika ḷoṭuñcarā caramelām muṉṉip paṭaittalmutalām muttoḻilum irutoḻilum muṉṉiṉ ṟiyaṟṟi'aim mūrttikaḷum ēvalkēṭpa vātāntam uṟṟapala cattika ḷoṭuñcattar vāyntupaṇi ceyya'iṉpa mārācci yattilē tiruvaruṭ ceṅkōl vaḷattoṭu celuttumaracē cūtāṇṭa neñciṉil tōyāta nēyamē turiyanaṭu niṉṟacivamē cuttaciva caṉmārkka nitiyē aruṭperuñ cōtinaṭa rājapatiyē.
Tamil Reference :-திரு அருட்பா: நடராஜபதி மாலை (tiru aruṭpā: naṭarājapati mālai) (6.97.17)

In the following verse from his   தனித் திருஅலங்கல்   (  tiru aru  ṭ  p  ā  : ta  ṉ  it tiruala  ṅ  kal)    also the noble saint sings thus: 

Original	Transliteration	Translation
பொருட்பெருஞ் சுடர்செய் கலாந்தயோ காந்தம் புகன்றபோ தாந்த நாதாந்தம் தெருட்பெரு வேதாந் தம்திகழ் சித்தாந் தத்தினும் தித்திக்கும் தேனே மருட்பெரு இருளைத் தீர்த்தெனை வளர்க்கும் மாபெருங் கருணையா ரமுதே அருட்பெருஞ் சோதி அம்பலத் தரசே அம்மையே அப்பனே அபயம்.	poruṭperuñ cuṭarcey kalāntayō kāntam pukaṉṟapō tānta nātāntam teruṭperu vētān tamtikaḻ cittān tattiṉum tittikkum tēṉē maruṭperu iruḷait tīrtteṉai vaḷarkkum māperuṅ karuṇaiyā ramutē aruṭperuñ cōti ampalat taracē am'maiyē appaṉē apayam.
Tamil Reference :-திரு அருட்பா: தனித் திருஅலங்கல் (tiru aruṭpā: taṉit tirualaṅkal) (6.110.27)

Finally, I would like to quote the following verse from the   அருள்விளக்க மாலை     (  aru  ḷ  vi  ḷ  akka mālai – garland of grace explanation)

Original	Transliteration	Translation
நல்லாசொல் யோகாந்தப் பதிகள்பல கோடி நாட்டியதோர் போதாந்தப் பதிகள்பல கோடி வல்லார்சொல் கலாந்தநிலைப் பதிகள்பல கோடி வழுத்தும்ஒரு நாதாந்தப் பதிகள்பல கோடி இல்லார்ந்த வேதாந்தப் பதிகள்பல கோடி இலங்குகின்ற சித்தாந்தப் பதிகள்பல கோடி எல்லாம்பே ரருட்சோதித் தனிச்செங்கோல் நடத்தும் என்அரசே என்மாலை இனிதுபுனைந் தருளே.	nallācol yōkāntap patikaḷpala kōṭi nāṭṭiyatōr pōtāntap patikaḷpala kōṭi vallārcol kalāntanilaip patikaḷpala kōṭi vaḻuttumoru nātāntap patikaḷpala kōṭi illārnta vētāntap patikaḷpala kōṭi ilaṅkukiṉṟa cittāntap patikaḷpala kōṭi ellāmpē raruṭcōtit taṉicceṅkōl naṭattum eṉaracē eṉmālai iṉitupuṉain taruḷē.
Tamil Reference :-திரு அருட்பா: அருள்விளக்க மாலை (tiru aruṭpā: aruḷviḷakka mālai) (6.37.10)

गूढगुप्तव्याख्या ज्ञानयोगमार्गस्य     ( gūḍhaguptavyākhyā jñānayogamārgasya –  occult esoteric explanation of the gnostic yoga tradition )

    Let us now look at the   गूढगुप्तव्याख्या ज्ञानयोगमार्गस्य     ( gūḍhaguptavyākhyā jñānayogamārgasya –  occult esoteric explanation of the gnostic yoga tradition )    as  practiced  in t he  தமிழ்   சித்தர்   மரபு    (tamiḻ cittar marabu – Tamil Siddha tradition )    especially within its   பாலவர்க   மகேஸ்வர   சித்தர்   பரம்பரை    (bālavarga mag ē svara siddar paramparai – son class of maheshvara siddha lineage)  . According to them, the   पवित्र त्रिमूर्ति  ( pavitra trimūrti - Holy Trinity)    viz.  ஸ்ரீ வள்ளி தேவசேனா சமேத சிவசுப்ரமணியசுவாமி  (sr ī va ḷḷ i d ē vac ē ṉā sam ē da siva subrama ṇ iya sv ā mi)  corresponds to  the   குண்டலினிசக்த்தியின்  மூலநாடிகள் மூன்று /  तिस्रः मूलनाड्यः कुण्डलिनीशक्तेः  ( kuṇḍaliṉicakttiyiṉ  mūlanā ḍ igaḷ mūṉṟu / tisraḥ mūlanāḍyaḥ  kuṇḍalinīśakteḥ -  three main nerve-channels of the coiled energy )   viz .

தெய்வம்  /  देवता  (deivam / devata - deity)	ஸ்ரீ வள்ளி  (sr  ī  va  ḷḷ  i)	திரு  முருகப்பெருமான்     (tiru murukapperumāṉ)	ஸ்ரீ தெய்வானை  (sr  ī  deyvāṉai)
குண்டலினிசக்த்தியின் மூலநாடி  /  मूलनाडी कुण्डलिनीशक्तेः  (kuṇḍaliṉicakttiyiṉ mūlanāḍi / mūlanāḍī kuṇḍalinīśakteḥ – root nerve-channel of biomagnetic energy)	इडकलानाडी     /   இடகலைநாடி   (iḍakalānāḍī / iḍakalaināḍi – left-part nerve-channel)	सुषुम्णानाडि  /   சுழுமுனை நாடி   (suṣumṇānāḍi / suḻumuṉai nāḍi – gracious nerve-channel)	पिङ्गलानाडी   /   பிங்கலைநாடி   (piṅgalānāḍī / piṅgalaināḍi – tawny-part nerve-channel)
பிரணவமந்திரத்தின் மூலாக்ஷரம்  /  मूलाक्षर प्रणवमन्त्रस्य  (piraṇavamantirattiṉ mūlākṣaram / mūlākṣara praṇavamantrasya – root-syllable of the Pranava mantra)	அ  /  अ  (a)	உ  /  उ  (u)	ம்  /  म्  (m)

       This   कूण्डलिनीशक्तिमण्डल  (kūṇḍalinīśaktimaṇḍala – coiled energy circuit)   is activated through the following  षडाधारचक्राः  (  ṣaḍādhāracakrāḥ - six base-centres)  that exists within the  सुषुम्णानाडि  /   சுழுமுனை நாடி   (suṣumṇānāḍi / suḻumuṉai nāḍi – gracious nerve-channel)  viz.  मूलाधारचक्र  (  mūlādhāracakra  –  root-support centre  ),  स्वाधिष्ठानचक्र  (  svādhiṣṭhānacakra – original self-stage centre  ),  मणिपूरचक्र  (  maṇipūracakra – whole-gem centre  ),  अनाहतचक्र  (  anāhatacakra – unstruck centre  ),   विशुद्धिचक्र   (viśuddh i cakra – purified centre)   &  आज्ञाचक्र  (ājñācakra – command centre).  These in turn are symbolized by the  திருமுருகப்பெருமானின் அறுபடைவீடுகள்  (tirumurukapperumāṉiṉ aṟupaṭaivīṭukaḷ - six barracks of Lord Muruga).    The following table summarizes this and other important mappings  .   

#	ब्रह्ममुख  (brahmamukha – divine face)	शिवाक्षर  (  śivākṣara- shiva’s syllable)	भूततत्त्व     (b  hūta tattva – material principle)	படைவீடு  (paḍaivīḍu - barrack)	आधारचक्र कुण्डलिनीशक्तेः  (ādhāracakra kuṇḍalinīśakteḥ - base centre of coiled energy)	कुमाराक्षर  (kumārākṣara – kumara;s syllable)
1	सद्योजातमुख  (  sadyojātamukha – newly born face),	न  /  ந  (  na / na)	நிலம்  /  पृथ्वि  (  nilam / pṛthvi - earth)	திருப்பரங்குன்றம்  (tirupparaṅkuṉṟam)	मूलाधारचक्र  (  mūlādhāracakra  –  root-support centre  )	ச  /  स  (sa)
2	वामदेवमुख     (v  āmadevamukha – left-deity face),	म  /  ம  (  ma / ma)	நீர்  /  अपस्  (  nīr / apas - water)	திருச்செந்தூர்  /  திருச்சீரலைவாய்  (tiruccentūr / tiruccīralaivāy)	स्वाधिष्ठानचक्र  (  svādhiṣṭhānacakra – original self-stage centre  )	ர  /  र  (ra)
3	अघोरमुख  (  aghoramukha – non-terrible face),	शि  /  சி  (  ś  i / si)	நெருப்பு  /  अग्नि  (  neruppu / agni - fire)	திருவாவினன்குடி  /  பழனி  (tiruvāviṉaṉkuṭi /paḻaṉi)	मणिपूरचक्र  (  maṇipūracakra – whole-gem centre  )	வ  /  व  (va)
4	तत्पुरुषमुख  (  tatpuruṣamukha – that soul face)	व  /  வ  (  va / va)	காற்று  /  वायु  (  kāṛṛu / vāyu - air)	திருவேரகம்  /  சுவாமிமலை  (tiruv  ē  rakam / cuv  ā  mimalai)	अनाहतचक्र  (  anāhatacakra – unstruck centre  )	ண  /  ण  (ṇa)
5	ईशानमुख  (  īśānamukha – splendour face)	य  /  ய  (  ya)	ஆகாயம்  /  आकाश  (  āgāyam / ākāśa - space)	பழமுதிர்சோலை  (paḻamutirc  ō  lai)	विशुद्धिचक्र   (viśuddh i cakra – purified centre)	ப  /  भ  (bha)
6	अधोमुख  (  adhomukha – downward face)	ॐ  /  ௐ  (oṃ)	சித்தம்    /  चित्त  (  cittam / citta - consciousness)	திருத்தணி  /  குன்றுதோறாடல்  (tiruttaṇi / kuṉṟut  ō  ṟāṭal)	आज्ञाचक्र  (ājñācakra – command centre)	வ  /  व  (va)

    

ஸ்ரீ கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார்  (srī kacciyappa sivāccāriyār)  in the  திரு அவதாரப்படலம்  (tiru avatārappaṭalam – divine incarnation account)  which is part of the  உற்பத்திக்காண்டம்  (uṟpattikkāṇṭam – creation section)  as part of his magnum opus poetic masterpiece  ஸ்ரீ கந்தபுராணம்  (srī kantapurāṇam –history of Sri Skanda)  very categorically states that the relationship between  ஆறுமுக  சிவன்  (āṟumuka civaṉ - six-faced siva)  and  அவன் பெற்ற சேய்  (avaṉ peṟṟa c ē y - His Begotten Son)  . 

Original	Transliteration	Translation
ஏவர்தம் பாலும் இன்றி எல்லைதீர் அமலற்கு உள்ள மூவிரு குணனும் சேய்க்கு முகங்களாய் வந்தது என்னப் பூவியல் சரவ ணத்தண் பொய்கையில் வைகும் ஐயன் ஆவிகள் அருளும் ஆற்றால் அறுமுகங் கொண்டான் அன்றே.	ēvartam pālum iṉṟi ellaitīr amalaṟku uḷḷa mūviru kuṇaṉum cēykku mukaṅkaḷāy vantatu eṉṉap pūviyal carava ṇattaṇ poykaiyil vaikum aiyaṉ āvikaḷ aruḷum āṟṟāl aṟumukaṅ koṇṭāṉ aṉṟē.	In the realm of righteousness, surpass all limits, Embrace the three virtues, as they adorn your visage. Like the fragrance of blooming flowers, the divine grace descends, With six faces, the deity manifests on that auspicious day.
Tamil Reference: கந்தபுராணம் (kantapurāṇam) (1.11.94)

The   திருக்கல்யாணமகோத்சவம்  (  tirukkalyāṇavaib  ō  gam - Divine Wedlock Celebration)   between the male and female aspects of Divinity represents the attaining of   सहस्रारपद्मचक्र  (  sahasrārapadmacakra – thousand petaled lotus centre)   that by conquest of the   षडाधरचक्राणि कुण्डलिनीशक्तेः  (  ṣaḍādharacakrāṇi kuṇḍalinīśakteḥ – six core centres of bio-magnetic energy)  .   Lord   திரு  முருகப்பெருமான்   (tiru murukapperumāṉ)   is also called   சுப்பிரமணியம் /  सुब्रह्मण्यम्  ( subiramaṇiyam / subrahmaṇyam – dear to Brahman) . The earliest reference to the  same occurs  in the   दशम मण्डल  ऋग्वेदमन्त्रसंहितायाः  ( daśama maṇḍala  ṛgvedamantrasaṃhitāyāḥ – tenth canto of the rigvedic mantra corpus )   where in it  is clearly stated thus: 

Original	Transliteration	Translation
सुब्रह्मण्यों सुब्रह्मण्योम् सुब्रह्मण्यों॥	subrahmaṇyoṁ subrahmaṇyom subrahmaṇyoṁ||	Dear to Brahman, Dear to Brahman, Dear to Brahman!
Sanskrit Reference: ऋग्वेद संहिता (ṛgveda saṁhitā)

     ஸ்ரீ    கச்சியப்ப  சிவாச்சாரியார்  ( srī kacciappa sivācāriyār)   in his magnum-opus masterpiece  கந்தபுராணம்  ( kandapurāṇam)  , very categorically declares thus:

Original	Transliteration	Translation
சதாசிவன் ஓம் என வேதம் சாற்றும் அல்லால் முக்கனல் சூழ் வேள்வியிற் சுப்பிரமணியன் ௐ எனவும் முக்காற்கூறும்.	sadāsivaṉ ōm eṉa vētam cāṟṟum allāl mukkaṉal cūḻ vēḷviyiṟ cuppiramaṇiyaṉ ௐ eṉavum mukkāṟkūṟum.	Lord Sadasiva, the embodiment of grace, Chants the Vedas with divine embrace. With radiant face and wisdom profound, Subrahmanya, the beloved, is found. In their presence, blessings abound.
Tamil Reference: கந்தபுராணம் (kandapurāṇam)

    Etymologically, this sacred name சுப்பிரமணியம் /  सुब्रह्मण्यम्  ( subiramaṇiyam / subrahmaṇyam – dear to Brahman)   can be etymologically split as a combination of “ सु /  சு  ( su - to urge / impel)”   & “ ब्रह्मण्य  /  பிரமணியம்  ( brahmaṇya / biramaṇiyam – towards God)”  .  In other words, சுப்பிரமணியம் /  सुब्रह्मण्यम्  ( subiramaṇiyam / subrahmaṇyam – dear to Brahman)  is the inner spiritual urge that helps us ascend the spiritual   सोपान  ( sopāna – ladder),   technically referred as the   मेरुदण्ड  ( merudaṇḍa - axis mundi)   which in the microcosm viz.     स्थूलभूतशरीर  ( sthūlabhūtaśarīra – gross physical body),   which biologically corresponds to the  मध्य कशेरुका  (madhya kaśerukā -  central s pinal column )  along which the above mentioned   குண்டலினிசக்த்தியின்  மூலநாடிகள் மூன்று /  तिस्रः मूलनाड्यः कुण्डलिनीशक्तेः  ( kuṇḍaliṉicakttiyiṉ  mūlanā ḍ igaḷ mūṉṟu / tisraḥ mūlanāḍyaḥ  kuṇḍalinīśakteḥ -  three main nerve-channels of the coiled energy )   are located within the  सूक्षमप्राणशरीर  ( sūkṣamaprāṇaśarīra – subtle vital body)  . Swami Harshananda from the Sri Ramakrishna Mission, in his book “  Hindu Gods & Goddesses  ” summarizes  the concept thus:

"His six heads represent the five sense organs and the mind, which co-ordinates their activities. When these are controlled, refined and sublimated, man becomes a superman. This is the implication of the symbology. According to Yoga psychology, there are six centres of psychic energy, of consciousness, in the human body, designated as Chakras. They are Mulaadhaara (at the anus), Svaadhisthaana (at the root of the sex organ), Manipura (at the navel), Anaahata (at the region of the heart), Visuddha (at the throat), Ajna (between the eyebrows) and Sahasraara at the top of the head which is the destination for this energy. When the Yogi successfully raises his psychic energy to this topmost center he has a vision of Siva-Sakthi. Though it is the same energy that flows through all the six centers, in the case of an ordinary being, it is concentrated in the three lowest centres. In a perfect being the flow is so refined and uniform, that practically all the centres have been elevated to the highest level. Subrahmanya represents this perfected state of spiritual consciousness.” 

  

      ஸ்ரீ வென்றிமாலைக் கவிராயர்  (srī veṉṟimālaik kavirāyar)  in his  திருச்செந்தூர்த் தலபுராணம்  (tiruccentūrt talapurāṇam)  interprets the name   சுப்பிரமணியம்  /   सुब्रह्मण्यम्  ( subiramaṇiyam / subrahmaṇyam – dear to Brahman)   thus : 

Original	Transliteration	Translation
சுப்பிர மணிய னென்று சொல்லும் பெயர் பதமூன் றாகும் அப்பதத் திடையு டான அரும்பதம் சிவனாம் ஈற்றின் மெய்பதஞ் சிவனை யேத்தும் விண்டுவின் வடிவாம் முன்னஞ் செப்புறு பதமி ரண்டு பதங்களைச் சேர்த்துக் காட்டி ஒப்பறும் ஐக்கிய மாக வுரைத்தலால் உரைக்க வொண்ணா மைம்படி மிடற்றி நுனும் மாலெனு நாமு மாக முப்புவ னங்க ளேத்த மூலமு முடிவு மில்லாச் சுப்பிர மணிய னாகச் சொல்லு நால் வேத மாதோ.	subbira maṇiya ṉeṉṟu collum peyar patamūṉ ṟākum appatat tiṭaiyu ṭāṉa arumpatam civaṉām īṟṟiṉ meypatañ civaṉai yēttum viṇṭuviṉ vaṭivām muṉṉañ ceppuṟu patami raṇṭu pataṅkaḷaic cērttuk kāṭṭi oppaṟum aikkiya māka vuraittalāl uraikka voṇṇā maimpaṭi miṭaṟṟi nuṉum māleṉu nāmu māka muppuva ṉaṅka ḷētta mūlamu muṭivu millāc subbira maṇiya ṉākac collu nāl vēta mātō.
Tamil Reference: திருச்செந்தூர்த் தலபுராணம் (tiruccentūrt talapurāṇam) (14.22,23)

    The term  சுப்பிரமணியம் /  सुब्रह्मण्यम्  ( subiramaṇiyam / subrahmaṇyam – dear to Brahman)   has an even deeper occult meaning as explained by  திரு  அருட்பிரகாச  இராமலிங்க  வள்ளலார்  ( tiru aruṭpirakāsa irāmaliṅga vaḻḻalār)   in his famous  உரைனடை  உபதேசம்  ( urainaḍai upadesam - prose sermon)  :

Original	Transliteration	Translation
சுப்பிரமணியம் என்பது என்ன? நமது புருவ மத்தியில் ஆறு பட்டையாய் உருட்சியுள்ள ஒரு மணி பிரகாசம் பொருந்தியிருக்கின்றது. இந்த ஜோதிமணியை ஷண்முகமென்று பெரியோர்கள் சொல்லுவார்கள். இதன்றி, நமது மூலாதாரத்திற்கு மேல் மூன்றிடந்தாண்டி விசுத்தியாகிய இருதய ஸ்தானத்தில் இடது புறத்தில் ஆறு தலையுடைய ஒரு நாடியிருக்கின்றது. இதைச் சுப்பிரமணியம் என்று சொல்லுவார்கள். இந்தத் தேகத்திலுள்ள ஆறறிவும் ஒருங்கே சேர்ந்த சுத்த விவேக மென்பதையும் ஷண்முகமென்பார்கள். ஆறு ஆதாரங்களிலுள்ள ஆறு பிரகாசத்தையும் ஷண்முகம் என்பார்கள். ஆயினும், சர்வ தத்துவங்களினது அந்தத்தில் உன்மணிக்கப்பால் சாந்த நிறைவாயுள்ள ஆறுதலாகிய சுத்த ஆன்ம அறிவான உள்ளமே சுப்பிரமணியம். சுப்பிரமணியம் ஒருமுகம், மூன்றுமுகம், நான்குமுகம், ஆறுமுகம் ஆனதற்குக் காரணம்: ஒன்று மிரண்டு மில்லாத ஒப்பற்ற பரப்பிரமசொரூபம் நம் பொருட்டுக் குழூஉக்குறியாய், பாவனைக்கு ஒன்றென்று நிச்சயிக்கும், பரகாரண நிமித்தம் (?) ஆகிய அறிவுருவமே ஒருமுகமென்று ஞானிகள் சொல்லுவார்கள். சுத்தராஜசம், சுத்ததாமசம், சுத்தசாத்விகமாகிய மூன்று குணங்களின் கூட்ட விளக்கமாகிய முக்குண விளக்கமே மூன்றுமுகம். பசுமனம், சுத்தமனம், உள்மனம், சங்கலிதமனம் என்னும் நான்கு தத்துவங்களின் கூட்டவிளக்கமே நான்கு முகம். சத்த அறிவின் மூலம், ஒளி யறிவின் மூலம், சுவை யறிவின் மூலம், பரிசவறிவின் மூலம், வாசனை யறிவின் மூலம், ஆத்ம அறிவின் மூலம் என்னும் ஆறு தத்துவங்களின் கூட்டறிவின் மூலகாரணப் பிரகாச விளக்கமே ஆறுமுகம்.	cuppiramaṇiyam eṉpatu eṉṉa? namatu puruva mattiyil āṟu paṭṭaiyāy uruṭciyuḷḷa oru maṇi pirakācam poruntiyirukkiṉṟatu. inta jōtimaṇiyai ṣaṇmukameṉṟu periyōrkaḷ colluvārkaḷ. itaṉṟi, namatu mūlātārattiṟku mēl mūṉṟiṭantāṇṭi vicuttiyākiya irutaya stāṉattil iṭatu puṟattil āṟu talaiyuṭaiya oru nāṭiyirukkiṉṟatu. itaic cuppiramaṇiyam eṉṟu colluvārkaḷ. intat tēkattiluḷḷa āṟaṟivum oruṅkē cērnta cutta vivēka meṉpataiyum ṣaṇmukameṉpārkaḷ. āṟu ātāraṅkaḷiluḷḷa āṟu pirakācattaiyum ṣaṇmukam eṉpārkaḷ. āyiṉum, carva tattuvaṅkaḷiṉatu antattil uṉmaṇikkappāl cānta niṟaivāyuḷḷa āṟutalākiya cutta āṉma aṟivāṉa uḷḷamē cuppiramaṇiyam. cuppiramaṇiyam orumukam, mūṉṟumukam, nāṉkumukam, āṟumukam āṉataṟkuk kāraṇam: oṉṟu miraṇṭu millāta oppaṟṟa parappiramacorūpam nam poruṭṭuk kuḻū'ukkuṟiyāy, pāvaṉaikku oṉṟeṉṟu niccayikkum, parakāraṇa nimittam (?) ākiya aṟivuruvamē orumukameṉṟu ñāṉikaḷ colluvārkaḷ. cuttarājacam, cuttatāmacam, cuttacātvikamākiya mūṉṟu kuṇaṅkaḷiṉ kūṭṭa viḷakkamākiya mukkuṇa viḷakkamē mūṉṟumukam. pacumaṉam, cuttamaṉam, uḷmaṉam, caṅkalitamaṉam eṉṉum nāṉku tattuvaṅkaḷiṉ kūṭṭaviḷakkamē nāṉku mukam. catta aṟiviṉ mūlam, oḷi yaṟiviṉ mūlam, cuvai yaṟiviṉ mūlam, paricavaṟiviṉ mūlam, vācaṉai yaṟiviṉ mūlam, ātma aṟiviṉ mūlam eṉṉum āṟu tattuvaṅkaḷiṉ kūṭṭaṟiviṉ mūlakāraṇap pirakāca viḷakkamē āṟumukam.	Subramaniyam, what is it? In the center of our body, there is a radiant light resembling a six-petaled flower. Elderly people call this celestial body Shanmukham. Due to this, a three-dimensional, pure, and bright light is present in the heart center, with six heads protruding outward. This is called Subramaniyam. Shanmukham is also known as the embodiment of pure intellect and wisdom. It is said that Shanmukham is the six-fold manifestation of light. However, the true essence of Subramaniyam lies in the pure and peaceful state of the mind, which is beyond the influence of death and birth, and is certain to lead to salvation. The knowledge of the wise states that the three faces of purity, purity of mind, and purity of body are the three aspects of Subramaniyam. The three qualities of purity, cleanliness, and purity of thought are the explanations of the three qualities. The four qualities of patience, purity, inner peace, and stability are the explanations of the four qualities. The six qualities of knowledge, light, taste, fragrance, and self-awareness are the explanations of the six qualities. The light of knowledge, the light of vision, the light of taste, the light of fragrance, the light of speech, and the light of self-awareness are the explanations of the six qualities of the divine.
Tamil Reference: திரு அருட்பா: உரைனடை உபதேசம் (tiru aruṭpā:urainaḍai upadesam - prose sermon)

      For instance,  श्री मार्कण्डेय महऋषि  (śrī mārkaṇḍeya mahaṛṣi)  explains thus to   अर्जुन / पार्था  (arjuna / pārthā)   in the  आरण्यक पर्व  (āraṇyaka parva – forest period)  as part of the sacred  श्रीमद् व्यासमहाभारत  ( śrīmad vyāsamahābhārata ) ,  while listing the  कल्याणगुणाः स्कन्दस्य  (kalyāṇaguṇāḥ skandasya – auspicious qualities of Skanda)  highlights thus:

Original	Transliteration	Translation
शक्तिर्वर्म बलं तेजः कान्तत्वं सत्यमक्षतिः | ब्रह्मण्यत्वमसंमोहो भक्तानां परिरक्षणम् ||	śaktirvarma balaṃ tejaḥ kāntatvaṃ satyamakṣatiḥ | brahmaṇyatvamasaṃmoho bhaktānāṃ parirakṣaṇam ||	Beauty, strength, piety, power, might, truthfulness, rectitude, devotion to Brahmanas, freedom from illusion or perplexity, protection of followers, destruction of foes, and care of all creatures,--these, O lord of men, are the inborn virtues of Skanda. -translation by Sri Kisari Mohan Ganguli
Sanskrit Reference: श्रीमद् व्यासमहाभारत (śrīmad vyāsamahābhārata) (3.218.34)

ஸ்ரீ அகத்திய மகரிஷி  /  श्री अगस्त्य महऋषि  (srī agattiya magariṣi / śrī agastya mahaṛṣi – Supreme Seer Sri Agastya)  in his esoteric text  யோக ஞானம்  500  (y  ō  ga j  ñā  nam 500  –  Yogic wisdom 500)  traces the significance of the sacred name  சுப்பிரமணியம்  /   सुब्रह्मण्यम्     (subiramaṇiyam / subrahmaṇyam – dear to Brahman)  thus:

Original	Transliteration	Translation
காட்டினோ மெனைப் போலே ஆசானுண்டோ கரு நெல்லிமரத்தை யுந்தான் கருதுவாறோ பூட்டினே னென்னைப் போல் பூட்டு வாரோ புதுமையால் வெளி துறந்து பொருள் சில்வாரோ நாட்டினோ மெனைப் போல சித்தனுண்டோ நல்வினையுந் தீவினையு மறுப்பா ருண்டோ சூட்டினோஞ் சூரங்காரஞ் செய்தேன் சுப்பிரமணியர் என்ற்றெனக்கு பேரு மாச்சே.	kāṭṭiṉō meṉaip pōlē ācāṉuṇṭō karu nellimarattai yuntāṉ karutuvāṟō pūṭṭiṉē ṉeṉṉaip pōl pūṭṭu vārō putumaiyāl veḷi tuṟantu poruḷ cilvārō nāṭṭiṉō meṉaip pōla cittaṉuṇṭō nalviṉaiyun tīviṉaiyu maṟuppā ruṇṭō cūṭṭiṉōñ cūraṅkārañ ceytēṉ cuppiramaṇiyar eṉṟṟeṉakku pēru māccē.	Like the forest's dense mystery, Does the sage's wisdom unfold? Like the dark neem tree's majesty, Does he stand strong and bold? Like the flower's fragrant grace, Does he bring beauty to the world's embrace? With freshness in his eyes, Does he seek truth and rise? Like the land's vast expanse, Does his presence enhance? Good deeds he does, evil he shuns, In his heart, compassion runs. With skillful hands, he adorns, As Subrahmanya, he is known to be born. -translation support Gen AI
Tamil Reference: அகத்தியரின் யோகஞானம் 500 (akattiyariṉ yōkañāṉam 500) (115)

    In fact, association of  சேயோன்  (  c  ē  y  ō  ṉ  – son)   with  மைவரை  உலகம்    (maivarai ulagam)   i.e.  மலையும்  மலையைச்  சார்ந்த  நிலங்களும்    (maliyum malai sārnda nilaṅgaḻum – mountainous and hilly regions)  , yogic-ally corresponds to the  मेरुदण्ड  (  merudaṇḍa - axis mundi)   discussed here and the   सहस्रारपद्मचक्र  (  sahasrārapadmacakra – thousand petaled lotus centre)   corresponds to its highest summit state of spiritual consciousness. This is one can find that   திரு முரகப்பெருமானின் திருக்கோயில்கள்  (tiru murakapperumāṉiṉ tirukk  ō  yilga  ḷ - holy temples of Lord Murugan  )  are predominantly located on hill tops viz.   பழனிமலை  (  paḻaṉimalai)  ,  திருத்தணிகைமலை  (  tiruttaṇikaimalai)  ,  குன்றத்தூர்  (  kuṉṟattūr)   etc. 

In this sense, it also synergizes with His Father ,  श्री  रुद्रशिव  (śrī  rudraśiva)  , who lives on the sacred  श्री कैलासपर्वत  /    திருகைலாயமலை  (śrī kailāsaparvata /  tirukailāyamalai – Mount Kailash)  . Besides, the   வேல்  (v ē l - spear)  which happens to be His main   ஆயுதம்  ( ā yudham – weapon)   also esoterically symbolizes the erect   मेरुदण्ड  ( merudaṇḍa - axis mundi)   and its top spear like triangle corresponds to   திரிகோண  முப்பாழ்  ( tirik ō ṇ a mupp āḻ )   leading to  सहस्रारपद्म चक्र  ( sahasrārapadma cakra – thousand petaled lotus centre )  on top of the  श्री कैलासपर्वत  /    திருகைலாயமலை  (śrī kailāsaparvata /  tirukailāyamalai – Mount Kailash)  ,  as described by   ஸ்ரீ அகத்திய மகரிஷி   /     श्री अगस्त्य महऋषि     (srī agattiya magariṣi / śrī agastya mahaṛṣi – Supreme Seer Sri Agastya)      in the   “ சுப்பிரமணியஞானம்  ( subbiramaṇiyajñāṉam  – Subramanya Wisdom )  500 ”             

Original	Transliteration	Translation
காணென்று சொல்லி விட்ட மார்க்கம் போச்சு கடிகையடா வரை நொடிக்குள் நிலையில் சென்று தானென்ற கயிலை மலைச் சார்பில் ஏறிச் சந்திரன்தன் பானமதைத் தானே உண்டே கோனென்ற திரிகோண முப்பாழ் தாண்டி கொடியதொரு சீவ நிலை தன்னைப் பார்த்தால் மானென்ற மான் மழுவும் தரித்த ஈசன் மருவியே உனதிடத்தில் வருகுவானே	kāṇeṉṟu colli viṭṭa mārkkam pōccu kaṭikaiyaṭā varai noṭikkuḷ nilaiyil ceṉṟu tāṉeṉṟa kayilai malaic cārpil ēṟic cantiraṉtaṉ pāṉamatait tāṉē uṇṭē kōṉeṉṟa tirikōṇa muppāḻ tāṇṭi koṭiyatoru cīva nilai taṉṉaip pārttāl māṉeṉṟa māṉ maḻuvum taritta īcaṉ maruviyē uṉatiṭattil varukuvāṉē	The path that was left, will go away Going within a second to the peak, the position Climbing the Kailai mountain, the self Consuming the drink of the moon Going beyond the royal triangle of triple void If the torturous state of Jiva is seen The Isa who adores the deer and the battle axe, Will come to you after transformation. -translation source internet
Tamil Reference: சுப்பிரமணியஞானம் (subbiramaṇiyajñāṉam ) (95)

      Moreover, the popular name ‘  स्कन्द  (  skanda)  ’ that is assigned to Lord   திரு  முருகப்பெருமான்     (tiru murukapperumāṉ)   also has a deeper occult significance. In Sanskrit it’s a polymorphically multivalent and one of its literal meanings include “ प्रस्रवति  (  prasravati - spilling) ”. Here it represents the spilling of the sacred  शिववीर्य  (  śivavīrya – shiva’s virility)  which is theologically symbolized as the  शुक्र  /  रेतस् परमशिवस्य  (  śukra paramaśivasya – sperm / semen of Supreme Shiva).

    

.
पवित्र भूलोगविज्ञान  (  pavitra bhūlogavijñāna - sacred geography)

There are two main aspects related to  आकाश क्षेत्र आलयस्थलस्य     ( ākāśa kṣetra ālayasthalasya - spatial field of temple site )  viz.  the  अन्तर्ब्रह्माण्डाकाश     (antarbrahmāṇḍākāśa - inner cosmic space)  on the one hand & its  बहिर्ब्रह्माण्डाकाश  ( bahirbrahmāṇḍākāśa -  outer cosmic space) on the other. There is close correspondence between the human anatomy and the design of   अन्तर्ब्रह्माण्डाकाश आलयस्थलस्य           (antarbrahmāṇḍākāśa ālayasthalasya  - inner cosmic space of temple site).  In fact, according to  दहरालयविद्या  (  daharavidyā – science of the quantum/micro field) , as explained in the  छान्दोग्योपनिषद्   (chāndogyopaniṣad) , at the microcosmic level, the  मानुष्यकदेह अस्ति क्षेत्रं   (mānuṣyakadeha asti kṣetraṃ -  human body is the  field), technically called as the  ब्रह्मपुर     (brahmapura –  Divine City) , wherein God resides concealed within its  हृदयस्थल स्थूलशरीरे     (hṛdayasthala sthūlaśarīre – heart locus in the gross body)  which maps to the  अनाहतचक्र अन्तरेण सूक्षमशरीरे   (anāhatacakra antareṇa sūkṣamaśarīre – unstruck-sound centre within the subtle body) .

Original	Transliteration	Translation
हरिः ॐ अथ यदिदमस्मिन्ब्रह्मपुरे दहरं पुण्डरीकं वेशं दहरोऽस्मिन्नन्तराकाशस्तस्मिन्यदन्तस्तदन्वेष्टव्यं तद्वाव विजिज्ञास्तिव्यमिति॥	hariḥ oṃ atha yadidamasminbrahmapure daharaṃ puṇḍarīkaṃ veśaṃ daharo'sminnantarākāśastasminyadantastadanveṣṭavyaṃ tadvāva vijijñāstivyamiti॥	Hari OM. There in the city of Brahman, there is a mansion within the shape of a tiny lotus with a small inner Akasha in it. That which exists within it should be inquired into; that indeed one should desire to know. -Translation by V.Panoli
Sanskrit Reference: छान्दोग्योपनिषद् (chāndogyopaniṣad) (8.1.1)

श्री आदिशंकराचार्य भगवत्पाद   (śrī ādiśaṃkarācārya bhagavatpāda),    as part of his famous   भाष्य    (bhāṣya - commentary)    on the above text further explains thus: 

Original	Transliteration	Translation
अथान्तरं यदिदं वक्ष्यमाणं दहरमल्पं पुण्डरीकसदृशं वेशमेव वेशम् द्वारपालादिमच्वत्; अस्मिन् ब्रह्मपुरे ब्रह्मणः परस्य पुरं राज्ञोऽनेकप्रकृतिमद्यथा पुरं तथेदमनेकेन्द्रियमनोबुद्धिभिः स्वभायर्थकारिभिर्युक्तमिति ब्रह्मपुरम्। पुरे च वेशम् राज्ञो यथा तथा तस्मिन् ब्रह्मपुरेशरीरे दहरं वेशम् ब्रह्मण उपलब्ध्याधिष्ठानमित्यर्थः यथा विष्णोः शालग्राम्। अस्मिन् हि स्वविकारशुङ्गे देहे नामरूपव्याकरणाय प्रविष्टं सदाख्यं ब्रह्म जीवेनात्मनेत्युक्तम्। तस्मादस्मिन्हृदयपुण्डरीके वेशमन्युपंसहृतकरणैर्वाह्यविपयविरक्तैर्विशेषतो ब्रह्मचर्यसत्यसाधनाभ्यां युक्तैर्वक्ष्यमाणगुणवद्धयायमानैब्रह्मोपलभ्यत् इति प्रकरनार्थः। दहरोऽल्पतरोऽस्मिन्दहरे वेश्मिन् वेश्मनोऽल्पत्वात्त दन्तर्वर्तिनोऽल्पतरत्वं वेश्मनोऽन्तराकाश आकाशाख्यं ब्रह्मः। आकाशो वै नामेति हि वश्यति। अकाश इवाशरीरत्वात्सूक्षमत्वसर्वगतत्वसामान्याञ्च। तस्मिन्नाकाशाख्ये यदनर्मध्ये तदन्वेष्टव्यम्। तद्वाव तदेव च विशेषेण जिज्ञासितव्यं गुर्वाश्रयश्रवणाद्युपायैरन्विषय च साक्षात्करणीयमित्यर्थः॥	athāntaraṃ yadidaṃ vakṣyamāṇaṃ daharamalpaṃ puṇḍarīkasadṛśaṃ veśameva veśam dvārapālādimacvat; asmin brahmapure brahmaṇaḥ parasya puraṃ rājño'nekaprakṛtimadyathā puraṃ tathedamanekendriyamanobuddhibhiḥ svabhāyarthakāribhiryuktamiti brahmapuram। pure ca veśam rājño yathā tathā tasmin brahmapureśarīre daharaṃ veśam brahmaṇa upalabdhyādhiṣṭhānamityarthaḥ yathā viṣṇoḥ śālagrām। asmin hi svavikāraśuṅge dehe nāmarūpavyākaraṇāya praviṣṭaṃ sadākhyaṃ brahma jīvenātmanetyuktam। tasmādasminhṛdayapuṇḍarīke veśamanyupaṃsahṛtakaraṇairvāhyavipayaviraktairviśeṣato brahmacaryasatyasādhanābhyāṃ yuktairvakṣyamāṇaguṇavaddhayāyamānaibrahmopalabhyat iti prakaranārthaḥ। daharo'lpataro'smindahare veśmin veśmano'lpatvātta dantarvartino'lpataratvaṃ veśmano'ntarākāśa ākāśākhyaṃ brahmaḥ। ākāśo vai nāmeti hi vaśyati। akāśa ivāśarīratvātsūkṣamatvasarvagatatvasāmānyāñca। tasminnākāśākhye yadanarmadhye tadanveṣṭavyam। tadvāva tadeva ca viśeṣeṇa jijñāsitavyaṃ gurvāśrayaśravaṇādyupāyairanviṣaya ca sākṣātkaraṇīyamityarthaḥ॥	Then, there is a small mansion, the description of which will follow and which bears the semblence of a tiny lotus. Because there are guards at the enterance, it is like a mansion. In this city of Brahman – the city of Brahman or the Supremem is Brahmapuram. Just like a palace of a king which has many courtiers, this city (body) is possessed on=f many sensory organs, mind and intellect ever ready to attend the needs of the master. Hence it is Brahmapuram. Just as there is a palace of kings in the city, so also, in the body which is called the city of Brahman, there is a small mansion, i.e., a place for the perception of Brahman, even as Salagrama stone is for the perception of Vishnu. It is said already that Brahman called Sat has entered as Jivatman into the body which is its own modification like a sprout, in order to manifest name and form. Therefore, for those who have withdrawn the senses, who have become dispassionate to external objects, which are endowed specially with such means as continence, truth and the rest, and also with the qualities to be mentioned hereafter, and who meditate on that abode which is the lotus of the heart, there follows the perception of the Brahman. This is the meaning of the sesction. Dahara means small. In this small mansion – because the mansion is small that which exists within, i.e. the inner Akasha called Brahman is smaller than the mansion. ‘The Self called Akasha is certainly the revealer of name and form’ (8.14.1). Thus the Shruti shall speak later. Because incorporeity, subtlety and all-pervasiveness form the common features. (Brahman is like Akasha). That is tobe inquired into what exists in that which is called Akasha. That alone one should seek to know particularly, that is to say , with the help of instruction of the teacher and through means such as hearing and the rest, one is to inquire into and realize it. -Translation by V.Panoli
Sanskrit Reference: छान्दोग्योपनिषद् शंकरभाष्य(chāndogyopaniṣad śaṃkarabhāṣya) (8.1.1)

In fact, according to orthodox   शैवमत संप्रदाय     ( śaivamata saṃpradāya  -  Saivite theological tradition)    in Tamil Nadu, the term  கோயில்    (kOyil - temple)   is synonymous with   சிதம்பரம்     (cidambaram -  gnostic stage)  . This term,   சிதம்பரம்   /  चिदंबरम्   (sidambaram / cidaṃbaram)  , in turn is derived from the terms   சித்  /  चित्     (cit - consciousness)   &   அம்பரம்   /  अंबर     (aṃbaram - stage)   wherein former represents   क्षेत्रं     (kṣetraṁ - field)   while latter denotes the   क्षेत्रज्ञ     क्षेत्रस्य     (kṣetrajña kṣetrasya – cognizer of field)   who is the   अन्तर्यामि     ब्रह्मन्     (antaryāmi brahman – indwelling divinity)  , also called as the   अङ्गुष्ठमात्र     पुरुष     (aṅguṣṭhamātra puruṣa – soul having the size of a thumb)   in the    कटोपनिषद्  (kaṭopaniṣad)     

Original	Transliteration	Translation
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति। ईशानो भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते। एतद्वै तत्॥ अङ्गुष्ठामात्रः पुरुषो ज्योतिरिवाधूमकः। ईशानो युतभव्य्स्य स एवाद्य स उ श्वः॥ एतद्वै तत्॥ अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जननां हृदये संनिवष्टः। तं स्वाच्छरीरात्प्रवृहेनमुञ्जादिवेपीकां धैर्येण। तं विद्याच्छुक्रममृतं तं विद्याच्छुक्रममृतमिति॥	aṅguṣṭhamātraḥ puruṣo madhya ātmani tiṣṭhati। īśāno bhūtabhavyasya na tato vijugupsate। etadvai tat॥ aṅguṣṭhāmātraḥ puruṣo jyotirivādhūmakaḥ। īśāno yutabhavysya sa evādya sa u śvaḥ॥ etadvai tat॥ aṅguṣṭhamātraḥ puruṣo'ntarātmā sadā jananāṃ hṛdaye saṃnivaṣṭaḥ। taṃ svāccharīrātpravṛhenamuñjādivepīkāṃ dhairyeṇa। taṃ vidyācchukramamṛtaṃ taṃ vidyācchukramamṛtamiti॥	The Purusha, of the size of a thumb, dwells in the body. (Realizing Him as) the Lord of the past and the future, one does not (hence forward) want to protect oneself. This verily is that (though seekest). The Purusha of the size of a thumb is like a sokeless fire and is the Lord of the past and the future. He certainy exists now and shall certainky exists tomorrow. This verily is that (though seekest). Purusha of the size of a thumb, the inner Self is ever seated in the heart of the living beings. One should with steadiness, separate Him from one’s own body as stalk from the Munja grass. One should know him as pure and immortal; One should know him as pure and immortal. -Translation by V.Panoli
Sanskrit Reference: कटोपनिषद्    ( kaṭopaniṣad )  (2.1.12, 2.1.13,2.3.17)

Thus, here, the term   சிதம்பரம்  /  चिदंबरम्   (sidambaram / cidaṃbaram – gnostic hall)     is actually referring to the  சிற்றம்பலம்    (ciṛṛaṃbalam– small /tiny stage),    which is located within the small dark narrow space inside the   हृदय स्थल     (hṛdaya sthala - heart centre)  . This   पिण्डाण्ड अकाश     (piṇḍāṇḍa akāśa – microcosmic space)   is technically called as   दहराकाश     (daharākāśa – quantum vacuum)  .  Similarly, the   श्वेताश्वतर उपनिषद्     (śvetāśvatara upaniṣad)    also very categorically states as to how the   अङ्गुष्ठमात्र पुरुष     (  aṅguṣṭhamātra puruṣa – soul having the size of a thumb)

Original	Transliteration	Translation
अङ्गुष्टमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः। हृदा मनीषा मनसाभिकलृप्तो य एतद् विदुरमृतास्ते भवन्ति॥	aṅguṣṭamātraḥ puruṣo'ntarātmā sadā janānāṁ hṛdaye sanniviṣṭaḥ| hṛdā manīṣā manasābhikalṛpto ya etad viduramṛtāste bhavanti||	Asuming a form the size of a thumb by virtuue of intellect, emotion, .imagination and will, the Infinite Being dwells in the hearts of creatures as the inner self. Those who realize this become immortal. -Translation by Swamy Tyagisananda (RKM Order)
Sanskrit Reference: श्वेताश्वतर उपनिषद् (śvetāśvatara upaniṣad) (3.13)

The   अनाहतचक्र हृदयस्थाने सुक्ष्मशरीरस्य  (anāhatacakra hṛdayasthāne sukṣmaśarīrasya – unstruck-sound centre in the heart-station of the subtle body)  is referred as a  தகராலயம்  /  दहरालय  (dakarālayam / daharālaya – tiny temple)  and because of its subtility the  हृदयस्थान  (  hṛdayasthāna - heart-station  )  is symbolized as a  “  குகை  /  गुहा     (gugai / guhā - cave)”.     And the underlying  गूढगुप्तविज्ञान  (gūḍhaguptavijñāna – occult esoteric science)  is technically called as  दहरविद्या  /  தகரவித்தை  (daharavidyā / dakaraviddai – secret science)  found across various  पवित्र शास्त्राणि सनातनहिन्दुधर्मस्य  (pavitra śāstrāṇi sanātanahindudharmasya – sacred scriptures of eternal Hindu spirituality)  and according to   कौमारमतसंप्रदाय     (kaumāramata saṃpradāya – kumara theological tradition),  the  अङ्गुष्ठपरिमाण     अन्तर्यामि     ब्रह्मन्     हृदयस्थाने सुक्ष्मशरीरस्य  (  aṅguṣṭhaparimāṇaṁ   antaryāmi brahman hṛdayasthāne sukṣmaśarīrasya – indwelling thumb-sized divinity in the heart-station of the subtle body)   who is eulogized variously as “  ஸ்ரீ   குருகுகன்     /  श्री  गुरुगुहा  (sri gurugugan / śrī  guruguhā – cave guru)”, “  ஸ்ரீ    குகேசன்  /  श्री  गुगेश  (sri gug  ē  sa  ṉ  / śrī gugeśa – cave-lord)”    etc. , is theologized as  திருமுருகப்பெருமான்  (tirumurukapperumāṉ)  and to be more specifically as "  श्री षण्मुख कुमारशिवसुब्रह्मण्य /   ஸ்ரீ ஷண்முக குமாரசுப்பிரமணியம்      (śrī ṣaṇmukha kumāraśivasubrahmaṇya /   srī ṣaṇmuka kumāracuppiramaṇiyam  )."    தவத்திரு  பாம்பன்   சுவாமிகள்    (thavathiru paamban suvaamigaL)   in the following verses from his esoteric epoch making masterpiece  தகராலயரகசியம் /  दहरालयरहस्य     (dakarālayaragasiyam / daharālayarahasya – secret of tiny temple)   very beautifully explains the concept thus,

Original	Transliteration	Translation
இதய பங்கய குகரமே குகை என்பது ஆரிய பாடையில் அதனுளாய சிதம்பரத்துளி அமலா ஞான விண் மெய்யனாச் சததமும் சுக நடனமே புரி தம்பிரானை ஓர் குகன் எனாக் கதறும் மாமறையவனை அன்று ஒரு கடவுள் நாம் அரியோமரோ குலமும் நாமும்நக்குறி குணங்களும் குறிக்கொணா அதி சுக்கமாய்ப் புலர்தன் மாறுதல் வருதல் ஏகுதல் புதுமை தொன்மை இல்லாததாய் மலமில்லாத நல் அமலமாய் ஓளி மயமாதாம் வெளிமயமாதாய் இலகுகுமே சொன இனிய சிற்சுகம் என்றுமுள்ள குகேசனே	itaya paṅkaya kukaramē kukai eṉpatu āriya pāṭaiyil ataṉuḷāya citamparattuḷi amalā ñāṉa viṇ meyyaṉāc catatamum cuka naṭaṉamē puri tampirāṉai ōr kukaṉ eṉāk kataṟum māmaṟaiyavaṉai aṉṟu oru kaṭavuḷ nām ariyōmarō kulamum nāmumnakkuṟi kuṇaṅkaḷum kuṟikkoṇā ati cukkamāyp pulartaṉ māṟutal varutal ēkutal putumai toṉmai illātatāy malamillāta nal amalamāy ōḷi mayamātām veḷimayamātāy ilakukumē coṉa iṉiya ciṟcukam eṉṟumuḷḷa kukēcaṉē	In the sacred hymn of the heart, Resides the essence of divine wisdom, Within the sanctum of quantumvacuum-consciousness (cidambarathuli), The embodiment of pure knowledge, The dance of eternal bliss, I am but a humble devotee, Yearning to embrace the divine, We are the chosen ones, Children of the Almighty. Our lineage and essence, Inseparable and intertwined, Manifesting the ultimate bliss, Through transformation and growth, In the absence of stagnation, Radiating the purest virtues, Transcending the material realm, In this beautiful sacred chant, We find solace and grace, Oh, divine lord of secred chamber (gugeshvara).
Tamil Reference: தகராலய ரகசியம் (thagaraalaya ragasiyam) (1.9,1.10)

In   शैवमत संप्रदाय     ( śaivamata saṃpradāya  -  Saivite theological tradition)  , this    क्षेत्रज्ञ     क्षेत्रस्य     (kṣetrajña kṣetrasya – cognizer of field)   is personalized as   परमेश्वर     (  parameśvara  )     who is   सभापतिः     (sabh  ā  pati  ḥ  – Lord of the stage)  .  Moreover, according to orthodox South Indian Saiva tradition, if the whole universe is personalized as the   विश्वपुरुष     (viśvapuruṣa – Cosmic Being)  ,    then this temple -    தில்லை      சிதம்பரம்      நடராஜர்      கோயில்     (tillai cidambaram na  ṭ  ar  ā  jar kOyil)    is actually considered as the    हृदय     स्थल     (  hṛdaya     sthala   -   heart center  )    of the entire world, as testified in the monumental work   श्री कुञ्चिताङ्घ्रिस्तवम्     (śrī kuñcitāṅghristavam)   of mystic poetry composed by   श्री उमापतिशिवाचार्य     (  ś  r  ī   um  ā  pati  ś  iv  ā  c  ā  rya)

Original	Transliteration	Translation
ब्रह्माण्डं यस्य देहं रविज़्दिशीप्दो वक्त्रबृन्दान्युदिच्यां त्दैराजान्तङ्गे विलसत् हृदयाम्भोरुहे दक्षिणाग्रे। मध्ये सम्मेलनाख्ये मुनिवर्मन्सा भाविते यन्त्रराजे यश्शक्त्या नृत्यतीशस्तमपिनटपतिं कुञ्चिताङ्ग्द्र् भेयाहम्॥ पञ्चाशत्कोटिसंख्यापरिमितधरणिश्रीविराडाख्यधातोर् एकस्वान्ताब्जभित्तिस्थितकनकमहायन्त्राट्कर्निकायाम्। नित्यन्तं चित्सभेशम् त्रिसृभिर् अपि सदा शक्थिभिः सेविताङ्घ्रिं नादान्ते भास्मानं नवविधनटनम् कुञ्चिताङ्घ्रिम् भजेहम्॥	brahmāṇḍaṁ yasya dehaṁ ravizdiśīpdo vaktrabṛndānyudicyāṁ tdairājāntaṅge vilasat hṛdayāmbhoruhe dakṣiṇāgre| madhye sammelanākhye munivarmansā bhāvite yantrarāje yaśśaktyā nṛtyatīśastamapinaṭapatiṁ kuñcitāṅgdr bheyāham|| pañcāśatkoṭisaṁkhyāparimitadharaṇiśrīvirāḍākhyadhātor ekasvāntābjabhittisthitakanakamahāyantrāṭkarnikāyām| nityantaṁ citsabheśam trisṛbhir api sadā śakthibhiḥ sevitāṅghriṁ nādānte bhāsmānaṁ navavidhanaṭanam kuñcitāṅghrim bhajeham||	The universe is the body of the radiant Viraj, the Cosmic Man. His feet are in the south, sun-born Yama's quarter, his multiple heads in the north; and in that Man, in the lotus of his heart, in the centre facing south in the royal yantra called Sammelana, meditated by the best of sages in their hearts, the Lord dances, with His Shakti at His side. I worship Him, the Lord of Dancers, whose foot is curved. I worship the Lord of the Chit Sabha Who is dancing in the golden pericarp – the great king of Yantras that stand on the wall – of the single Lotus that is the heart of the five hundred million miles of the earth, the heart of the creator whose name is holy Viraj, His feet constantly worshipped by the three Shaktis, Shining in the Nadanta, His dances nine-fold, His foot curved. -Translation by David James Smith
Sanskrit Reference: श्री कुञ्चिताङ्घ्रिस्तवम् (śrī kuñcitāṅghristavam) (1,2)

This is a very important concept for us to understand and appreciate. Traditionally, in Hindu philosophy, right from the Vedic age, the   हृदय   (  hṛdaya - heart  )   is overloaded in esoteric symbolism. The   ऋग्वेद मन्त्र   (ṛgveda mantra),   for example, declares that the   हृदय   (  hṛdaya - heart)     is like the worm-hole where in the realms of the phenomenal, encounters the noumenal, as testified in the following verses

Original	Transliteration	Translation
कामस्तद्ग्रे समवर्ताधि। मनसो रेतः प्रथमं यदासीत् सतो बन्धुमसति निरविन्दन हृदि प्रतिष्या कवयो मनीषा॥	kāmastadgre samavartādhi| manaso retaḥ prathamaṁ yadāsīt sato bandhumasati niravindana hṛdi pratiṣyā kavayo manīṣā||	In the beginning , desire arose therein. The primal seed of mind, that was the first. The masters of wisdom found out in the non-existent that which builds up the existence. In the heart they found it by purposeful impulsion and by the thought-mind. -Translation by R.L. Kashyap
Sanskrit Reference: ऋग्वेद (ṛgveda) (10,129.4)

We are now talking about the correspondence of a   आलय स्थल     (  ā  laya sthala – temple site)   to   ब्रह्माण्ड     (brahmāṇḍa - megaverse)     in terms of its   बहिर् अकाश   (  bahir akāśa -   outer environment  ).    As already stated, the   आलय     विद्या     (ālaya vidyā – temple science)  , in principle, artistically highlights the law of correspondence between the   विरात् पुरुष     (virāt puruṣa -     cosmic man  ) &  आलय     (ālaya – temple)   on the one hand, as well as the correspondence between the   जीव     पुरुष     (jīva puruṣa -      individual man  ) &   आलय     (ālaya – temple)   on the other.
The above verses highlight the former relationship, according to which the தில்லை  சிதம்பரம்  நடராஜர்  கோயில்   (thillai chidambaram natarajar kOyil)  is actually considered as the    अनाहत   हृदय   आधार   चक्र   (anāhata hṛdaya cakra)   one of the   षट्    आधार   चक्र   (ṣaṭ ādhāra cakra – six base centres)   along the சுழுமுனை  நாடி     (suzhumunai naadi)   through which sacred   कुण्डलिनी शक्ति   (kuṇḍalinī śakti – biomagnetic energy)   is potentially supposed to pass. The following table lists temples corresponding to the other   आधार    चक्र   (ādhāra cakra – base centres)

#	भूततत्त्व  (bhūtatattva – material principle)	பூத ஸ்தலம்  /  भूतस्थल  (būtasthalam / bhūtasthala – element shrine)	படைவீடு   /  सैन्यावास  (paḍaivīḍu / sainyāvāsa - barrack)	आधारचक्र कुण्डलिनीशक्तेः  (ādhāracakra kuṇḍalinīśakteḥ - base centre of coiled energy)
1	पृथ्वि  भूततत्त्व  (  pṛthvi  bhūtatattva  – earth  material principle  )	திருவாரூர்     (tiruvārūr)	திருப்பரங்குன்றம்  (tirupparaṅkuṉṟam)	मूलाधारचक्र  (  mūlādhāracakra  –  root-support centre  )
2	अपस्  भूततत्त्व  (  apas  bhūtatattva  – water  material principle  )	திருவானைக்கா  (tiruvāṉaikkā)	திருச்செந்தூர்  /  திருச்சீரலைவாய்  (tiruccentūr / tiruccīralaivāy)	स्वाधिष्ठानचक्र  (  svādhiṣṭhānacakra – original self-stage centre  )
3	अग्नि भूततत्त्व  (  agni  bhūtatattva  – fire  material principle  )	திருவண்ணாமலை  (tiruvaṇṇāmalai)	திருவாவினன்குடி  /  பழனி  (tiruvāviṉaṉkuṭi /paḻaṉi)	मणिपूरचक्र  (  maṇipūracakra – whole-gem centre  )
4	वायु  भूततत्त्व  (  vāyu  bhūtatattva  – air  material principle  )	சிதம்பரம்  (cidambaram)	திருவேரகம்  /  சுவாமிமலை  (tiruv  ē  rakam / cuv  ā  mimalai)	अनाहतचक्र  (  anāhatacakra – unstruck centre  )
5	आकाश  भूततत्त्व  (  ākāśa  bhūtatattva  – space  material principle  )	திருக்காளத்தி  (tirukkāḷatti)	பழமுதிர்சோலை  (paḻamutirc  ō  lai)	विशुद्धिचक्र   (viśuddh i cakra – purified centre)
6	मनस्  भूततत्त्व  (  manas  bhūtatattva  – mind material principle)	காசி  (kāsi)	திருத்தணி  /  குன்றுதோறாடல்  (tiruttaṇi / kuṉṟut  ō  ṟāṭal)	आज्ञाचक्र  (ājñācakra – command centre)
7		திருக்கைலாயம்   (thirukail  ā  yam)		सहस्रारपद्मचक्र  (sahasrārapadmacakra – thousand-petalled lotus centre)

The following verses from   चिदम्बर महात्म्य    (cidambara mahātmya),  the original ஸ்தல புராணம்   ( sthala puraaNam   – shrine history)  of the sacred temple  சிதம்பரம்     ( chithambaram  ),  unequivocally testifies this concept

Original	Transliteration	Translation
		The earth and the body may be said to be the same, O wise one! The earth has a great vein, the Ida nadi, that reaches Lanka. There is another called Pingala that reaches the Himalaya, And between them is the famous Susumna which reaches the middle of Tillavana. Very extensive, it (like the other two) belongs to the beautiful earth which is thus shaped like Purusha. Sri Parvata is said to be at his crown, Kedara mountain is at the forehead, the great place called Kailasa peak at the head, O Sesha! Varanasi with holy river, is between the brows Kurukshetra is on the chest, and Prayaga is called the navel, while Chidambaram is in the middle of the heart, and Kamalalaya (Thiruvarur) is the (Mul)adharachakra. He who leaves this place and goes to the other places abandons a great jewel he has in his hand for a piece of glass. The centre of that place is vast, divine, pure like Brahman, There is O Sesha a great linga called the Holy Mulasthana. To the south of it, not far away there is a mighty hall, named Sky (ambara). It is wonderful, the source of all good things. In it I perform the great Dance of Bliss -Translation by David James Smith
Sanskrit Reference: चिदम्बर महात्म्य (cidambara mahātmya) (15.31-39)

Here, the Indian subcontinent is considered as a fractal representation of the   ब्रह्माण्ड     (brahm  āṇḍ  a   -   universe)   and theologized as the   विरात् पुरुष     (virāt puruṣa -     cosmic man  )   while the different   शिवालय     स्थल     (  śivālaya sthala – temple sites  )   listed above are the   आधार चक्र   (  ādhāra cakra – base centres  )   along the   axis mundi   (  spinal column)   of him. (Indian peninsula).   उपासन     (upāsana - contemplation)   of a   भक्त     (bhakta - devotee)   based on such kind of sacred geographical aspects, is technically called as   अधिभौतिक उपासन     (adhibhautika upāsana – supraphysical contemplation).    

But please do not misinterpret these mappings too literally, in terms of physical geographical coordinates (Latitudes & longitudes) argue that these cities are not mapped (aligned) in a straight-line pattern along the central axis of India. Remember that these mappings are not given a physical level but more at a supra-physical (spiritual level). I want to make this point very clear as some critics may simply try to ridicule these concepts as mere superstitious imagination just considering them from a physical perspective. One has to understand that these mappings are at a higher realm.   To quote   Patrick Harrigan   an eminent research scholar on the concept of  sacred geography, 

“Whereas Semitic and other nomadic peoples tend to think historically in terms of time and genealogy, people of long sedentary heritage and markedly cultic outlook think in terms of space, typically postulating a 'center of the world' in their own midst. In South Asia, the geographical environment has played a major role in shaping Indian thought. India thinks in terms of qualitative or mythical space in which each place has not only its own outward characteristics but also its own significance for those beings who inhabit that space. Hence, in the traditional worldview of India, spatial differences are also qualitative differences. In qualitative space, not all places are equal and the directions of space also have non-spatial qualities, in contrast to purely mathematical Euclidean space in which all points and all directions are content-less, quality-less and equal. Of course, South Asia is no stranger to the concept of sacred time, either, since most of the calendar is sacralized; even the modern Gregorian calendar remains sacralized to a certain extent. Yet nowhere else in the world has the tradition of pilgrimage and sacred geography remained as pervasive and vibrant as in the Indian subcontinent.”

Interestingly, a similar mapping is also popular among the   कौमार मत संप्रदाय     (kaumāra mata saṁpradāya)   particularly relating to   கதிர்காமம்      முருகன்      திருக்கோயில்     (katirgāmam   murugan tirukOyil)   located in   श्रीलङ्का     (śrīlaṅkā)  . According to this school of faith,   கதிர்காமம்     (katirgāmam)      serves as the   मूलाधारचक्र     (  mūlādhāracakra  )   while   திருக்கைலாயம்        (thirukkailaayam)   is the   सहस्रपदम   (  sahasrapadama  )   as depicted in the logical map given below

Kathirgama to Kailasha

A more detailed map of the same is provided here (map not to scale)

Kathirgama to Kailasha

If you observe the map carefully, you can notice that all the three sacred sites viz.  திருக்கைலாயம்   (  thirkailaayam  ), சிதம்பரம்  (chitambaram) & கதிர்காமம்   (  kathirgaamam)     are geographically aligned together in terms of   देशन्तर     (deśantara - longitude) viz.   81^o31  ’ E,     79^o79’E &   81^o21  ’ E   respectively. The strategic location of   श्री लन्का     (śrī lankā)   has been recognized even in the ancient Hindu astronomical treatise like the   सूर्य सिद्धान्त     (sūrya siddhānta).   In fact, for all the social, astrological, astronomical as well as spiritual space-time calculations they considered the   मध्य रेखा     (madhya rekhā – prime meridian)   to through the island of   श्री लन्का     (śrī lankā).   In fact, the   मध्य रेखा     (madhya rekhā – prime meridian)   was believed to intersect the   equatorial line   at   श्री लन्का     (śrī lankā)   The legendary    मेरु गिरि     (meru giri – meru mountain/ axis mundi)    located at the   भूगोल     मध्य     (bhūgola madhya –   terrestrial center)   along this line. T he following verses from the   सूर्य सिद्धान्त     (sūrya siddhānta)     will help us understand this concept better

Original	Transliteration	Translation
मध्ये समन्तादण्डस्य भूगोले व्योप्नि तिष्ठति। विभ्राणः परमां शक्तिं ब्रह्मणो दाराणात्मिकाम्॥ अनेकरत्ननिचयो जाम्बुनदमयो गिरिः। भूगोलमध्यगो मेरुरुभ्यत्र विनिगर्तः॥ समन्तान्मेरुम्ध्यात्तु तुल्यभोर्गषु तोयधेः। द्वीपेषु दिक्षु पूर्वादि नगर्यो देव्निर्मताः॥ भूवृत्तापादे पूर्वस्यां यमक्टीति विक्षुता। भाद्रशववर्ष नगरी स्वर्णप्रकारतोरणा॥ याम्यायां भारते व्र्षे लङ्का तद्वन्म्हापुरी। पशिचमे केतुमालाख्ये रोमकख्या प्रकीतिर्ता॥ उदविस्द्धपुरी नाम कुरुवर्षे निव्सन्ति प्रकीतिर्ता। तस्यां सिद्धा म्हात्पानो निवसन्ति ग्तव्यथाः। भूवृत्तपादविवरास्ताश्चन्योन्यं प्रतिष्ठिताः। ताभ्यश्चोत्तरगो मेरुस्तावनेव सुरक्षयः॥	madhye samantādaṇḍasya bhūgole vyopni tiṣṭhati| vibhrāṇaḥ paramāṁ śaktiṁ brahmaṇo dārāṇātmikām|| anekaratnanicayo jāmbunadamayo giriḥ| bhūgolamadhyago merurubhyatra vinigartaḥ|| samantānmerumdhyāttu tulyabhorgaṣu toyadheḥ| dvīpeṣu dikṣu pūrvādi nagaryo devnirmatāḥ|| bhūvṛttāpāde pūrvasyāṁ yamakṭīti vikṣutā| bhādraśavavarṣa nagarī svarṇaprakāratoraṇā|| yāmyāyāṁ bhārate vrṣe laṅkā tadvanmhāpurī| paśicame ketumālākhye romakakhyā prakītirtā|| udavisddhapurī nāma kuruvarṣe nivsanti prakītirtā| tasyāṁ siddhā mhātpāno nivasanti gtavyathāḥ| bhūvṛttapādavivarāstāścanyonyaṁ pratiṣṭhitāḥ| tābhyaścottarago merustāvaneva surakṣayaḥ||	Quiet in the middle of the egg, the earth globe stands in the ether, bearing the supreme might of Brahma, which is the nature of the self-supporting force. A collection of manifold jewels, a mount of gold, is Meru, passing through the middle of the earth-globe, and protruding on either side. And on all sides of the midst of Meru, in equal divisions of the ocean, upon islands, in the different directions, are the eastern and other cities, fashioned by the gods. At a quadrant of the earth's circumference eastward, in the clime Bhadrasva, is the city famed as Yamakoti, having walls and gateways of gold. To the Southward, in the clime Bharata, is in like manner the great city Lanka: to the west, in the clime called Ketumala, is declared to be the city called Romaka. Northward, in the clime Kuru, is declared to be the city called that of the Perfected; in its dwell the magnanimous Perfected, free from trouble. These are situated also at a distance from one another of the quadrant of the earth's circumference; to the north of them, at the same distance is Meru, the adobe of the gods. -Translation by E.Burgees. .
San skrit Reference: सूर्य सिद्धान्त (sūrya siddhānta) (12.32, 34-37-41)

Etymologically, the term   கதிர்காமம்     (  katirgāmam  )     derived from the terms   கதிர்     (katir – light / fire)   &   காமம்   (k  ā  mam – love / passion)  .   In this context, the  காமம்  (k  ā  mam)     corresponds to  பக்தி     (bhakti – love /devotion).     In other words, through  பக்தி    மார்க்கம்  (bhakti m  ā  rgam – path of devotion)   one can arouse the latent     कुण्डलिनी शक्ति     (kuṇḍalinī śakti – biomagnetic energy)    and raise it to the highest spiritual realm of   सहस्रपदम     (sahasrapadama).   Once again, to quote  Patrick Harrigan , who very beautifully summarizes the whole concept thus, 

“This striking feature of a virtual North-South axis or geographic alignment between Kailasa and Kataragama is well-known to Kataragama swamis and yogins, who regard it as a macrocosmic analog to the microcosmic susumna nadi or subtle central nerve channel envisaged in kundalini yoga. In their view, Kailasa is homologized or equated to the thousand-petalledsahasrara cakra, the goal of yogic practice, while Kataragama corresponds to the muladhara cakra, the point of entry for the vertical flight to higher cakras or lokas, subtle worlds superior to our world of physical sense perception. By process of transposition, the North-South axis geographically represented by Kailasa-Kataragama is also analogous to the vertical ray that 'shines upon the waters' in religious traditions worldwide. In this sense, the descent of Skanda-Murukan from Uttara Kailasa to Daksina Kailasa also represents the descent or visitation of the Spirit into matter, which expresses in metaphysical terms precisely the legend of Skanda-Murukan's disguised visitation to Kataragama to woo and wed the yearning human soul represented by Valli. In this context, the Kailasa-Kataragama axis is also homologized to the shrine's very name Katir-Kamam, where lofty cold Mt. Kailasa symbolizes katir (effulgence, light or brilliance, i.e. logos) while kamam (Sanskrit: kama or Greek eros)   pertains to the passion of Valli and Murukan in the romantic jungle setting of Kataragama which, although undoubtedly a very human love story, is also a subtle and profound religious parable at the same time and it is on this level that scholars and devotees interpret it”.

Such alignments between sacred geographical sites (holy structures) and cosmological entities is not new to world civilizations. Similar themes of cosmic alignments are spread out throughout the ancient history. For example, the sacred   Giza pyramids at Giza   from ancient Egypt are a classic case of stellar and planetary alliances

Great pyramids at Giza

Interestingly  , according to popular belief,   The Great Pyramid   is located at the   center of the land mass of the earth  . In other words, the east/west parallel that crosses the most land and the north/south meridian that crosses the most land intersect in two places on the earth, one in the ocean and the other at the Great Pyramid a fact discovered by the eminent astronomer Charls Piazzi Smith  

Moreover, the positional alignment of these three Pyramids viz.   Pyramid of Menkaure, Pyramid of Khafre & Pyramid of Khufu  ,  exactly simulate the   Orion Belt   comprising the stars   Delta Orionis [Mintaka]  ,  Epsilon [Alnilam]  , &  Zeta [Alnitak]    as indicated below 

पवित्र   खगोलशास्त्र   (  pavitra khagolaśāstra- sacred astronomy)

      From ancient Indian school of  ज्योतिशशास्त्र  (jyotiśaśāstra – astrological treatise),  the  पवित्र कृतिका मातरः  (pavitra kṛtikā mātaraḥ - holy kartika mothers)  correspond to the open-star-cluster called by the same name “  कृतिकानक्षत्र  (kṛtikānakṣatra – Pleiades asterism)”.  Astrologically speaking, the  प्रथमपाद कृतिकानक्षत्रस्य  (prathamapāda kṛtikānakṣatrasya – first foot of the Pleiades asterism)  belongs to  मेषराशि  (meṣarāśi – Aries zodiac)  while the remaining three are part of   the  वृषभराशि  (vṛṣabharāśi – Ursa Major / Great Bull / Tauras)  belonging to the  सप्तऋषिमण्डल  (saptaṛṣimaṇḍala – seven sages constellation)  which in western astronomy corresponds to the  “  Big Dipper Constellation”.

सप्तऋषिमण्डल    (saptaṛṣimaṇḍala – seven sages constellation)

The  तैत्तिरीयब्राह्मण  (taittirīyabrāhmaṇa)  very categorically identifies  कृतिकानक्षत्र  (kṛtikānakṣatra – Pleiades asterism)  with  श्री अग्निदेव     (śrī agnideva – sacred fire god)  as testified below: 

Original	Transliteration	Translation
अग्नेः कृतिकाः॥	agneḥ kṛtikāḥ॥	Agni becomes Krtika -translation by R.L. Kashyap
Sanskrit Reference: तैत्तिरीयब्राह्मण (taittirīyabrāhmaṇa) (1.5.1.1)

Interestingly in the ancient Greek mythology also the   कृतिकानक्षत्र   (kṛtikānakṣatra – Pleiades asterism) is theologized as the “  Seven     Sisters  ” viz.   Maia, Electra, Taygete, Celaeno, Alcyone, Sterope, & Merope   who were the daughters of the divine couple   Titan   Atlas   and His beloved consort   Oceanid Pleone.   Even here, six out of the seven i.e. excepting   Merope  had children by gods.  

  Please remember that according to the occult school of the    शाक्तमतसंप्रदाय  (śāktamatasaṃpradāya – shakti theological tradition)    these   सप्त वेदऋषीणां पत्नयः   (sapta veda r ̥ ṣīṇāṁ patnayaḥ  – wives of seven Vedic sages)    are theologized as the   सप्तमातृका  (saptamātṛkā – seven sages)     

    The following table summarizes the close correspondence between the   सप्त वेदऋषीणां पत्नयः   (sapta veda r ̥ ṣīṇāṁ patnayaḥ  – wives of seven Vedic sages)    and various other concepts discussed so far.

#	आधारचक्र कुण्डलिनीशक्तेः पिण्डाण्डलोके     (ādhāracakra kuṇḍalinīśakteḥ piṇḍāṇḍaloke- base centre of coiled energy in the microcosmic universe)	ब्रह्माण्डलोक  (brahmāṇḍaloka- macrocosmic universe)	शब्दब्रह्मव्याहृति  (śabdabrahmavyāhṛti – theosonic utterance)	वेदऋषि  (vedaṛṣi –Vedic sage)	वेदऋषिपत्नि  (vedaṛṣipatni – wife of Vedic sage)	कृत्तिका मातृ    (kṛttikā mātṛ – Kritika mother)	मातृका  (mātṛkā -mother)	Greek νύμφη (nýmphē - maiden)
1	मूलाधारचक्र   (mūlādhāracakra – root-support centre)	भूलोक     (bhūloka)	भुः  (bhuḥ)	श्री अङ्गिरस  महऋषि  (śrī aṅgirasa  mahaṛṣi)	श्री शिवा  (  śrī  śivā)	श्री कला     (śrī kalā)	श्री ब्रह्माणी  (śrī kalā)	Maiya
2	स्वाधिष्ठानचक्र     (svādhiṣṭhānacakra – original self-stage centre)	भुवर्लोक     (bhuvar loka)	भुवः  (bhuvaḥ)	श्री अत्रिमहऋषि  (śrī atrimahaṛṣi)	श्री अनसूया  (śrī anasūyā)	श्री हविर्भू     (śrī havirbhū)	श्री वैष्णवी  (śrī kalā)	Electra
3	मणिपूरचक्र     (maṇipūracakra – whole-gem centre)	स्वर्लोक     (svar loka)	स्वः  (svaḥ)	श्री भरद्वाजमहऋषि  (śrī bharadvājamahaṛṣi)	श्री शुषीला  (śrī śuṣīlā)	श्री गति  (śrī gati)	श्री इन्द्रानी  (śrī kalā)	Taygete
4	अनाहतचक्र     (anāhatacakra – unstruck centre)	महर्लोक     (maharloka)	महः  (mahaḥ)	श्री विश्वामित्रमहऋषि  (śrī viśvāmitramahaṛṣi)	श्री कुमुधवती  (śrī kumudhavatī)	श्री क्रिया     (śrī kriyā)	श्री महेश्वरी  (śrī kalā)	Alcyone
5	विशुद्धिचक्र   (viśuddh i cakra – purified centre)	जनलोक     (jana loka)	जनः  (janaḥ)	श्री गौतममहऋषि  (śrī gautamamahaṛṣi)	श्री अहल्या  (śrī ahalyā)	श्री ख्याति     (śrī khyāti)	श्री वराही  (śrī kalā)	Celaeno
6	आज्ञाचक्र     (ājñācakra – command centre)	तपोलोक     (tapoloka)	तपः  (tapaḥ)	श्री जमदग्निमहऋषि  (śrī jamadagnimahaṛṣi)	श्री रेनुका  (śrī renukā)	श्री शान्ति     (śrī śānti)	श्री चामुण्डी  (śrī kalā)	Sterope
7	सहस्रारपद्मचक्र     (sahasrārapadmacakra – thousand-petalled lotus centre)	सत्यलोक     (satyaloka)	सत्यम्  (satyam)	श्री वशिष्ठ महऋषि   (śrī vaśiṣṭha mahaṛṣi)	श्री अरुन्धती   (  śrī  arundhatī)	श्री उमामहेश्वरी  (śrī umāmaheśvarī)	श्री उमामहेश्वरी  (śrī umāmaheśvarī)	Melope

Final Prayers

Original	Transliteration	Translation
ஆறிரு தடந்தோள் வாழ்க ஆறுமுகம் வாழ்க – வெற்பைக் கூறுசெய் தனிவேல் வாழ்க குக்குடம் வாழ்க – செவ்வேள் ஏறிய மஞ்சை வாழ்க யானைதன் அணங்கு வாழ்க மாறில்லா வள்ளி வாழ்க வாழ்க சீர் அடியார் எல்லாம்	āṟiru taṭantōḷ vāḻka āṟumukam vāḻka – veṟpaik kūṟucey taṉivēl vāḻka kukkuṭam vāḻka – cevvēḷ ēṟiya mañcai vāḻka yāṉaitaṉ aṇaṅku vāḻka māṟillā vaḷḷi vāḻka vāḻka cīr aṭiyār ellām	Long Live the twelve strong shoulders! The six faces, long live! Long live the 'Vel' that split the mountain; the rooster long live! Long live the peacock ridden by the Lord; Deivayanai, the damsel of the divine elephant , long live! The never changing Valli, the one with a single minded devotion! Live Long! Long Live all the devotees great! -translation M.R. Balaganapathi
Tamil Reference: கந்தபுராணம் (kandapurāṇam)

सुब्रमण्य फलश्रुति (subramaṇya phalaśruti - fruit of hearing Subramaniya)

     The noble Saint  திரு  அருட்பிரகாச  இராமலிங்க  வள்ளலார்  ( tiru aruṭpirakāsa irāmaliṅga vaḻḻalār)   sings in his mystic mood thus:

Original	Transliteration	Translation
நீர்உண்டு பொழிகின்ற கார்உண்டு விளைகின்ற நிலன்உண்டு பலனும்உண்டு நிதிஉண்டு துதிஉண்டு மதிஉண்டு கதிகொண்ட நெறிஉண்டு நிலையும் உண்டு ஊர்உண்டு பேர்உண்டு மணிஉண்டு பணிஉண்டு உடைஉண்டு கொடையும்உண்டு உண்டுண்டு மகிழவே உணவுண்டு சாந்தம்உறும் உளம்உண்டு வளமும்உண்டு தேர்உண்டு கரிஉண்டு பரிஉண்டு மற்றுள்ள செல்வங்கள் யாவும்உண்டு தேன்உண்டு வண்டுறு கடம்பணியும் நின்பதத் தியானமுண் டாயில்அரசே தார்உண்ட சென்னையில் கந்தகோட் டத்துள்வளர் தலம்ஓங்கு கந்தவேளே தண்முகத் துய்யமணி உண்முகச் சைவமணி சண்முகத் தெய்வமணியே	nīr'uṇṭu poḻikiṉṟa kār'uṇṭu viḷaikiṉṟa nilaṉuṇṭu palaṉumuṇṭu niti'uṇṭu tuti'uṇṭu mati'uṇṭu katikoṇṭa neṟi'uṇṭu nilaiyum uṇṭu ūr'uṇṭu pēr'uṇṭu maṇi'uṇṭu paṇi'uṇṭu uṭai'uṇṭu koṭaiyumuṇṭu uṇṭuṇṭu makiḻavē uṇavuṇṭu cāntamuṟum uḷamuṇṭu vaḷamumuṇṭu tēr'uṇṭu kari'uṇṭu pari'uṇṭu maṟṟuḷḷa celvaṅkaḷ yāvumuṇṭu tēṉuṇṭu vaṇṭuṟu kaṭampaṇiyum niṉpatat tiyāṉamuṇ ṭāyilaracē tār'uṇṭa ceṉṉaiyil kantakōṭ ṭattuḷvaḷar talamōṅku kantavēḷē taṇmukat tuyyamaṇi uṇmukac caivamaṇi caṇmukat teyvamaṇiyē	Water flows, car moves, Land exists, fruits abound, Wealth, knowledge, devotion thrive, Foundation stands, stability found, City thrives, people live, Clothes adorn, gifts surround, Joy in abundance, food sustains, Heart filled, grace abounds, Talent shines, art prevails, Honey flows, sweetness resounds, Chennai's beauty, Kandakottam's pride, Thalam's echo, Kandavel's crown, Radiant face, divine grace, Shanmuga, the Lord renowned.
Tamil Reference: திரு அருட்பா: (tiru aruṭpā)